உலகத்து வெயிலெல்லாம் உம்மேலதான்’
செல்லமாகக் கடிகிறாள் நல்லாச்சி
நட்புகளுடன் விளையாடும் பேத்தியை
உச்சிப்பொழுதின் வெப்பம்
வாட்டுமென்ற அக்கறையில்
கலந்தாலோசித்த பட்டாளம்
திருவிழா விளையாட்டைத் தேர்கிறது
அறங்காவலராக்குகிறது நல்லாச்சியை
செங்கற்களே மூர்த்தங்களாய்
அகப்பட்ட பூக்களே தோரணங்களாய்
வடிவெடுக்கிறது சப்பரம்
பூஜைப்பொருட்கள் ஒருவன் உபயம்
நைவேத்யம் ஒருத்தி கொணர்கிறாள்
காற்றில் ஒருவன் கொட்டுமுழக்க
தாத்தாவின் கைத்தடி நாகஸ்வரமாகிறது
ஏதும் கொணராத ஒருத்தியை
விலக்குகிறது கூட்டம்
பதைக்கிறாள் நல்லாச்சி
ஓதுகிறாள் பேத்தியின் காதில்
களிமண்ணில் வனைகிறார்கள்
அழகான ஸ்பீக்கர் செட்டை
உபயதாரராக்குகிறார்கள் விலக்கப்பட்டவளை
எட்டூருக்கு முழங்குகிறது இசை
கிளம்புகிறது புறப்பாடு
குதூகலிக்கிறார் இறைவன்.