- கிறித்துவம் – புதியன புகுதலும் பழையன கழிதலும் பகுதி 1: அத்தியாயம் 1 & 2
அத்தியாயம் 1
முன்னுரை – ஒரு மதத்தின் பரவலும் ஒரு நாகரிகத்தின் மாற்றமும்
உலக வரலாற்றில் மிகப் பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்திய நிகழ்வுகளில் ஒன்று மதங்களின் பரவலாகும். ஒரு புதிய மதம் தோன்றுவது என்பது வெறும் ஆன்மிக மாற்றம் மட்டுமல்ல; அது அரசியல், பொருளாதாரம், சட்டம், கல்வி, கலை, இலக்கியம் மற்றும் சமூக அமைப்புகளையும் மாற்றும் ஆற்றலைக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த உண்மையை உலகின் முக்கிய மதங்களின் வரலாற்றில் தெளிவாகக் காணலாம். கிறித்துவத்தின் பரவலும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல.
கி.பி. முதல் நூற்றாண்டில் யூதேயாவின் ஒரு சிறிய பகுதியில் தோன்றிய கிறித்துவம், சில நூற்றாண்டுகளுக்குள் ரோமப் பேரரசின் அதிகாரப்பூர்வ மதமாக உயர்ந்தது. பின்னர் அது ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா மற்றும் அமெரிக்கா என உலகின் பல பகுதிகளுக்கு பரவியது. இந்தப் பரவல் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரியாக நிகழவில்லை. சில நாடுகளில் மக்கள் தாமாகவே கிறித்துவத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். சில இடங்களில் அரசர்கள் மதம் மாறியதால் மக்களும் அதைப் பின்பற்ற வேண்டிய சூழல் உருவானது. வேறு சில பகுதிகளில் இராணுவ வெற்றிகள், காலனித்துவ ஆட்சி, அரசியல் அதிகாரம் மற்றும் மிஷனரி நடவடிக்கைகள் ஆகியவை இணைந்து கிறித்துவப் பரவலுக்கு வழிவகுத்தன.
இதன் விளைவாக, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நிலவிய பல உள்ளூர் வழிபாட்டு முறைகள் மறைந்தன. சில கோயில்கள் கைவிடப்பட்டன. சில கோயில்கள் இடிக்கப்பட்டு அவற்றின் இடத்தில் தேவாலயங்கள் கட்டப்பட்டன. சில புனித இடங்கள் புதிய மதத்தின் வழிபாட்டு மையங்களாக மாற்றப்பட்டன. அதே நேரத்தில், பல பழைய திருவிழாக்கள் மற்றும் நாட்டுப்புற மரபுகள் முழுமையாக மறையாமல், கிறித்தவ மரபுகளுடன் கலந்து புதிய வடிவத்தைப் பெற்றன.
இந்த மாற்றங்களைப் பற்றி பேசும்போது இரண்டு தீவிரமான அணுகுமுறைகள் காணப்படுகின்றன. ஒன்று, கிறித்துவம் சென்ற இடமெல்லாம் உள்ளூர் பண்பாட்டை அழித்துவிட்டது என்று வாதிடும் பார்வை. மற்றொன்று, கிறித்துவம் முழுமையாக அமைதியான முறையில் மட்டுமே பரவியது என்று கூறும் பார்வை. ஆனால் வரலாற்று ஆதாரங்கள் இந்த இரண்டு நிலைப்பாடுகளையும் முழுமையாக ஆதரிப்பதில்லை. ஒவ்வொரு நாட்டின் அரசியல் சூழல், ஆட்சியாளர்களின் கொள்கைகள், உள்ளூர் மக்களின் எதிர்வினைகள், பொருளாதார நலன்கள் மற்றும் சமூக அமைப்புகள் ஆகியவை பரவலின் தன்மையை நிர்ணயித்தன.
இந்த நூலின் நோக்கம் எந்த மதத்தையும் குற்றம் சாட்டுவது அல்ல; அதேபோல் எந்த மதத்தின் செயல்களையும் மறைப்பதும் அல்ல. மாறாக, உலகின் பல பகுதிகளில் கிறித்துவப் பரவல் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது, அந்தப் பரவல் பழைய வழிபாட்டு மரபுகளில் என்ன மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது, எந்த இடங்களில் வன்முறை நிகழ்ந்தது, எந்த இடங்களில் சமரசம் ஏற்பட்டது, எந்த இடங்களில் பழைய மரபுகள் புதிய வடிவத்தில் தொடர்ந்தன என்பதைக் கிடைக்கக்கூடிய வரலாற்று ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஆராய்வதே இந்த நூலின் நோக்கமாகும்.
இந்த ஆய்வில் ரோமப் பேரரசு, கிரேக்கம், எகிப்து, செல்டிக் ஐரோப்பா, ஜெர்மானிய மற்றும் ஸ்காண்டினேவிய நாடுகள், பால்டிக் பகுதிகள், இந்தியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய பகுதிகள் தனித்தனியாக ஆராயப்படும். ஒவ்வொரு இடத்திலும் மத மாற்றம் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது, அரசியல் அதிகாரம் எந்த அளவிற்கு பங்காற்றியது, பழைய கோயில்கள் மற்றும் வழிபாட்டு முறைகள் எவ்வாறு மாற்றப்பட்டன, மக்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றினர் என்பதையும் விரிவாகப் பார்க்கப்போகிறோம்.
வரலாறு என்பது வெற்றி பெற்றவர்களின் கதை மட்டுமல்ல; மாற்றத்தை அனுபவித்த மக்களின் கதையும் ஆகும். ஒரு புதிய மதம் பரவும்போது புதிய நம்பிக்கைகள் தோன்றுகின்றன; அதே நேரத்தில் பழைய நம்பிக்கைகள் சவாலுக்குள்ளாகின்றன. சில சமயங்களில் அவை மறைகின்றன; சில சமயங்களில் புதிய மதத்தின் உள்ளேயே புதிய வடிவம் பெற்று தொடர்கின்றன. இந்த இரு செயல்முறைகளையும் புரிந்துகொள்ளாமல் மத வரலாற்றை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.
இந்த நூலின் அடுத்த அத்தியாயத்தில், கிறித்துவம் தோன்றுவதற்கு முன் உலகின் முக்கிய நாகரிகங்களில் நிலவிய வழிபாட்டு மரபுகள், அவற்றின் சமூகப் பங்கு, அரசியல் முக்கியத்துவம் மற்றும் கலாச்சார தாக்கம் ஆகியவற்றை ஆராய்வோம். அந்தப் பின்னணியை அறிந்தால்தான் பின்னர் ஏற்பட்ட மாற்றங்களின் ஆழத்தைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
அத்தியாயம் 2
கிறித்துவம் தோன்றுவதற்கு முன் உலகின் வழிபாட்டு மரபுகள்
கிறித்துவம் உலகம் முழுவதும் பரவுவதற்கு முன், உலகின் ஒவ்வொரு பகுதியும் தனித்துவமான மத மரபுகள், தெய்வ நம்பிக்கைகள் மற்றும் வழிபாட்டு முறைகளைக் கொண்டிருந்தது. இவை வெறும் ஆன்மிக நம்பிக்கைகள் மட்டுமல்ல; அரசியல், சட்டம், பொருளாதாரம், விவசாயம், போர், கலை, கல்வி, மருத்துவம் என சமூகத்தின் அனைத்துத் துறைகளுடனும் நெருக்கமாக இணைந்திருந்தன. ஒரு நகரத்தின் கோயில் என்பது வழிபாட்டுத் தலம் மட்டுமல்ல; அது பொருளாதார மையம், நிர்வாக மையம், கல்வி மையம் மற்றும் சமூக வாழ்க்கையின் மையமாகவும் இருந்தது.
ரோமப் பேரரசின் பன்மத உலகம்
கிறித்துவம் தோன்றிய காலத்தில் ரோமப் பேரரசு ஒரு பன்மதச் சமூகமாக இருந்தது. ஜூபிடர், ஜூனோ, மினெர்வா, மார்ஸ், வீனஸ், அப்பல்லோ போன்ற தெய்வங்கள் அரசின் ஆதரவுடன் வணங்கப்பட்டன. ஒவ்வொரு நகரத்திற்கும் அதன் பாதுகாப்புத் தெய்வம் இருந்தது. ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் திருவிழாக்கள், பலியிடும் சடங்குகள், ஊர்வலங்கள் ஆகியவை சமூக ஒற்றுமையின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டன.
ரோமப் பேரரசின் சிறப்பம்சம், பிற நாடுகளின் தெய்வங்களையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் தன்மையாகும். எகிப்தின் ஐசிஸ், பெர்சியாவின் மித்ரா, ஆசியா மைனரின் சைபெலே போன்ற தெய்வங்களும் ரோமில் வழிபடப்பட்டன. இதனால் ரோமப் பேரரசு பல்வேறு மதங்கள் இணைந்து வாழ்ந்த ஒரு பரந்த கலாச்சாரப் பரப்பாக இருந்தது.
கிரேக்க உலகின் தத்துவமும் தெய்வங்களும்
கிரேக்கர்களின் மதம் வெறும் கோயில் வழிபாட்டில் மட்டும் அடங்கியதல்ல. ஒலிம்பஸ் மலையில் வாழும் தெய்வங்கள் பற்றிய புராணங்கள், நாடகங்கள், கவிதைகள், தத்துவ விவாதங்கள் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருந்தன. ஜீயூஸ், அதீனா, ஆர்ட்டெமிஸ், போசைடன், டெமீட்டர், டயோனிசஸ் போன்ற தெய்வங்கள் இயற்கை மற்றும் மனித வாழ்க்கையின் பல்வேறு அம்சங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின.
கிரேக்க நகரங்களில் உள்ள கோயில்கள் சிறந்த கட்டிடக்கலைக்கான எடுத்துக்காட்டுகளாக இருந்தன. வழிபாடு மட்டுமின்றி, இசை, விளையாட்டு, இலக்கியம் மற்றும் கலை வளர்ச்சிக்கும் அவை முக்கிய மையங்களாக இருந்தன.
எகிப்தின் ஆயிரமாண்டு மரபு
எகிப்தில் மதம் அரசாட்சியுடன் நேரடியாக இணைந்திருந்தது. பாரோ அரசர் தெய்வத்தின் பிரதிநிதி என்று கருதப்பட்டார். ரா, ஒசிரிஸ், ஐசிஸ், ஹோரஸ், அனுபிஸ் போன்ற தெய்வங்கள் மக்களின் அன்றாட வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன.
கோயில்கள் பெரும் நிலங்களை வைத்திருந்தன. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அவற்றில் பணியாற்றினர். விவசாய உற்பத்தி, களஞ்சியங்கள், மருத்துவ அறிவு, வானியல் அறிவு போன்ற பல துறைகளும் கோயில்களுடன் தொடர்புடையவையாக இருந்தன. எனவே ஒரு கோயில் மறைவது என்பது ஒரு வழிபாட்டு முறையின் முடிவு மட்டுமல்ல; ஒரு சமூக அமைப்பின் மாற்றமும் ஆகும்.
செல்டிக் மக்களின் இயற்கை வழிபாடு
இன்றைய அயர்லாந்து, ஸ்காட்லாந்து, வேல்ஸ் மற்றும் பிரான்சின் சில பகுதிகளில் வாழ்ந்த செல்டிக் மக்கள் இயற்கையையே புனிதமாகக் கருதினர். புனிதக் காடுகள், ஆறுகள், மலைகள் மற்றும் ஊற்றுகள் அவர்களது வழிபாட்டின் மையமாக இருந்தன.
ட்ரூயிட்கள் என அழைக்கப்பட்ட மதத் தலைவர்கள் நீதிபதிகள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆலோசகர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்களின் அறிவு பெரும்பாலும் வாய்மொழியாகப் பரம்பரை வழியாகப் பரவியது. இதனால், பின்னர் இந்த மரபுகள் சிதைந்தபோது பல அறிவுகளும் மறைந்துவிட்டன.
ஜெர்மானிய மற்றும் நோர்ஸ் மக்களின் நம்பிக்கைகள்
வடக்கு ஐரோப்பாவில் வாழ்ந்த ஜெர்மானிய மற்றும் நோர்ஸ் மக்களின் மத வாழ்க்கையில் ஓடின், தோர், ஃப்ரெய்யா, டயர், லோகி போன்ற தெய்வங்கள் முக்கிய இடம் பெற்றிருந்தன. போர்வீரர்கள், விவசாயிகள், மாலுமிகள் என ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் தனித்தனி தெய்வ வழிபாட்டு மரபுகள் இருந்தன.
புனித மரங்கள், மரத்தால் செய்யப்பட்ட ஆலயங்கள், பருவகால திருவிழாக்கள் ஆகியவை அவர்களது மத வாழ்வின் மையமாக இருந்தன. பின்னர் கிறித்துவம் பரவியபோது இவற்றில் பல மாற்றமடைந்தன; சில முற்றிலும் மறைந்தன.
பால்டிக் மக்களின் பழமையான நம்பிக்கைகள்
லிதுவேனியா, லாத்வியா மற்றும் பழைய பிரஷ்யப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்கள் ஐரோப்பாவில் மிகவும் தாமதமாக கிறித்துவத்தை ஏற்றுக்கொண்டவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். அவர்கள் புனித நெருப்பு, காடுகள் மற்றும் இயற்கை சக்திகளை வழிபட்டனர். அவர்களது மதத் தலைவர்கள் சமூகத்தில் உயர்ந்த மரியாதை பெற்றிருந்தனர்.
இந்தியாவின் பல்வகை மத மரபுகள்
இந்தியத் துணைக்கண்டம் உலகின் மிகவும் பழமையான ஆன்மிக மரபுகளைக் கொண்ட பகுதிகளில் ஒன்றாகும். வேத மரபுகள், உள்ளூர் கிராமத் தெய்வ வழிபாடுகள், சைவம், வைணவம், சக்த வழிபாடு, சமணம், பௌத்தம் மற்றும் பல பழங்குடியின நம்பிக்கைகள் இணைந்து வாழ்ந்தன. ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திற்கும் தனித்தனி தெய்வங்கள், திருவிழாக்கள் மற்றும் சடங்குகள் இருந்தன.
கோயில்கள் மத மையங்கள் மட்டுமல்ல; கல்வி, இசை, நடனம், மருத்துவம் மற்றும் பொருளாதார நிர்வாகத்தின் மையங்களாகவும் விளங்கின.
அமெரிக்கப் பழங்குடி நாகரிகங்கள்
கிறித்துவ ஐரோப்பியர்கள் வருவதற்கு முன் அமெரிக்கக் கண்டத்தில் மாயா, ஆஸ்டெக், இன்கா போன்ற உயர்ந்த நாகரிகங்கள் இருந்தன. அவர்களது கோயில்கள் வானியல், காலண்டர் கணக்கீடு மற்றும் அரசியல் அதிகாரத்துடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தன.
அவர்களின் மதங்கள் சிக்கலான சடங்குகள், பெரும் கட்டிடக்கலை மற்றும் விரிவான புராண மரபுகளைக் கொண்டிருந்தன. பின்னர் ஐரோப்பிய ஆட்சியுடன் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் இந்த மரபுகளுக்கு மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
மதமும் அரசியலும்
பண்டைய உலகில் மதமும் அரசியலும் பிரிந்தவை அல்ல. அரசரின் ஆட்சிக்கு மதம் சட்டபூர்வ அங்கீகாரம் அளித்தது; மத நிறுவனங்களுக்கு அரசர்கள் பாதுகாப்பும் செல்வமும் வழங்கினர். எனவே, ஒரு புதிய மதம் அரசின் ஆதரவைப் பெறும்போது, அது வெறும் ஆன்மிக மாற்றமாக இல்லாமல் அரசியல் மற்றும் சமூக மாற்றமாகவும் மாறியது.
இந்த பின்னணியைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் முக்கியம். ஏனெனில் அடுத்த அத்தியாயங்களில் நாம் பார்க்கப்போகும் மாற்றங்கள், கோயில்களின் நிலை, பழைய வழிபாடுகளின் வீழ்ச்சி மற்றும் கிறித்துவத்தின் எழுச்சி ஆகிய அனைத்தும் இந்தச் சமூக அமைப்புகளின் அடிப்படையில்தான் நிகழ்ந்தன. அடுத்த அத்தியாயத்தில், ரோமப் பேரரசில் கிறித்துவம் எவ்வாறு சிறுபான்மை மதத்திலிருந்து அரசின் அதிகாரப்பூர்வ மதமாக உயர்ந்தது, அந்த மாற்றம் பழைய புறமதக் கோயில்கள் மற்றும் வழிபாட்டு முறைகளில் என்ன தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது என்பதை விரிவாக ஆராய்வோம்.
(தொடரும்)
