மனித நாகரிகம் தோன்றிய காலம் முதல் மனிதன் இரண்டு விஷயங்களைத் தொடர்ந்து தேடிக் கொண்டிருக்கிறான். ஒன்று எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்ற கேள்விக்கான பதில்; மற்றொன்று ஏன் வாழ வேண்டும் என்ற கேள்விக்கான விளக்கம். இந்த இரண்டு தேடல்களுக்கும் உலகின் பல்வேறு நாகரிகங்கள் பல காலங்களில் பல்வேறு நூல்களை உருவாக்கின. அந்த நூல்கள் வெறும் மத நூல்களாகவோ சட்ட நூல்களாகவோ மட்டும் இல்லாமல், மனித வாழ்க்கையின் அனுபவங்களைச் சுருக்கி வழங்கிய ஞானக் களஞ்சியங்களாகவும் விளங்கின.
தமிழுக்குத் திருக்குறள் எப்படியோ, சீனாவுக்குக் கன்பூசியஸின் நீதிமொழிகள், இந்தியாவின் வடபகுதிக்கு உபநிடதங்கள், மெசப்பொத்தேமியாவுக்கு அறிவுரை இலக்கியங்கள், எகிப்துக்குப் ப்தாஹ்ஹோடெப்பின் உபதேசங்கள், கிரேக்கத்திற்கு ஹெசியோட்டின் அறவுரைகள், பாரசீகத்திற்கு அவெஸ்தா, எபிரேய மரபிற்கு நீதிமொழிகள், அரபு உலகிற்கு இஸ்லாமுக்கு முந்தைய ஞானப் பாடல்கள் என ஒவ்வொரு நாகரிகமும் தன் அனுபவத்தைச் சொற்களில் செதுக்கி அடுத்த தலைமுறைக்கு அளித்தது. மொழிகள் வேறுபட்டாலும் மனிதனைப் பற்றிய சிந்தனை மட்டும் ஒன்றாக இருந்தது என்பது ஆச்சரியமான உண்மை.
இந்த நூல்களில் பல இன்று இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பழமையை உடையவை; சில மூவாயிரம் ஆண்டுகளைத் தாண்டி நிற்கின்றன. அவற்றில் அரசன் எப்படிப்பட்டவன் ஆக வேண்டும் என்பதும் கூறப்பட்டது; வணிகன் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்பதும் கூறப்பட்டது. குடும்பம், நட்பு, நீதி, கல்வி, போர், அமைதி, கடவுள், இயற்கை, ஒழுக்கம், செல்வம், அதிகாரம் ஆகிய அனைத்தையும் பற்றி ஆழமான சிந்தனைகள் பதிவு செய்யப்பட்டன. இன்று நாம் எதிர்கொள்ளும் பல சமூகச் சிக்கல்களுக்கு அவற்றில் ஏற்கனவே கேள்விகளும் சில நேரங்களில் பதில்களும் உள்ளன.
இந்தப் பட்டியலில் திருக்குறளுக்குத் தனியான இடம் உண்டு. உலகின் பல பழமையான ஞானநூல்கள் குறிப்பிட்ட மதம், இனம் அல்லது அரசாட்சியுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவை. ஆனால் திருக்குறள் மனிதனை மட்டுமே மையமாக வைத்து அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய மூன்று பரிமாணங்களில் வாழ்க்கையை ஆராய்கிறது. அதனால்தான் அது காலத்தைத் தாண்டி உலக மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுத் தொடர்ந்து வாசிக்கப்படும் நூலாக மாறியுள்ளது.
ஆனால் திருக்குறள் மட்டுமே உலகின் ஒரே பழமையான ஞானநூல் அல்ல. அதன் காலத்திற்கு முன்பும் பின்பும் உலகின் பல பகுதிகளில் உருவான நூல்கள் மனித சிந்தனையின் பரிணாமத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. அவற்றை அறிந்தால்தான் திருக்குறளின் தனித்துவமும் மேலும் தெளிவாகப் புரியும். ஒப்பீடு செய்வதற்காக அல்ல, மனிதகுலத்தின் கூட்டு ஞானத்தை உணர்வதற்காக அவற்றைப் படிக்க வேண்டும்.
எகிப்தின் அரண்மனைகளில் எழுதப்பட்ட அறிவுரைகள், மெசப்பொத்தேமியாவின் களிமண் பலகைகளில் பொறிக்கப்பட்ட நீதிவாக்குகள், சீன அறிஞர்களின் உரையாடல்கள், இந்திய முனிவர்களின் தத்துவச் சிந்தனைகள், கிரேக்கக் கவிஞர்களின் வாழ்க்கைப் பாடங்கள், எபிரேய தீர்க்கதரிசிகளின் போதனைகள், பாரசீகத்தின் ஒழுக்க நெறிகள், பின்னர் உலகின் பல மொழிகளில் தோன்றிய பழமொழித் தொகுப்புகள் ஆகிய அனைத்தும் மனிதகுலத்தின் ஒரே பெரிய உரையாடலின் வெவ்வேறு அத்தியாயங்களாகும்.
இந்தத் தொடரில் அந்தப் பழமையான நூல்களை ஒவ்வொன்றாகப் பார்க்கப் போகிறோம். அவை எந்தக் காலத்தில் எழுதப்பட்டன, யார் எழுதினர், எந்தச் சமூகச் சூழல் அவற்றை உருவாக்கியது, அவை என்ன போதிக்கின்றன, அவற்றுக்கும் திருக்குறளுக்கும் உள்ள ஒற்றுமைகளும் வேறுபாடுகளும் என்ன, அவை இன்றும் ஏன் வாசிக்கப்படுகின்றன என்பதனை வரலாற்று ஆதாரங்களுடனும் இலக்கியப் பார்வையுடனும் ஆராயப் போகிறோம்.
மொழிகள் மாறலாம்; பேரரசுகள் மறையலாம்; எழுத்து முறைகள் அழியலாம். ஆனால் மனிதன் நல்ல வாழ்க்கையைத் தேடும் முயற்சி ஒருபோதும் முடிவதில்லை. அந்தத் தேடலின் அமைதியான சாட்சிகளே உலகின் இந்தப் பழமையான ஞானநூல்கள்.
அத்தியாயம் 1: மனிதகுலத்தின் முதல் நீதிநூலா? – ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள்
திருக்குறளைப் படிக்கும் ஒவ்வொருவரின் மனதிலும் ஒரு கேள்வி எழுவது இயல்பு. மனித வாழ்க்கையை இவ்வளவு சுருக்கமாகவும் ஆழமாகவும் எடுத்துரைக்கும் நூல் உலகில் வேறு எங்காவது இருக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலைத் தேடத் தொடங்கினால், நம் பயணம் தமிழ்நாட்டிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள பண்டைய மெசப்பொத்தேமியாவை நோக்கிச் செல்கிறது. அங்கேயே மனித வரலாற்றின் முதல் நகர நாகரிகங்கள் உருவாயின. அங்கேயே முதன்முதலாக எழுத்து தோன்றியது. அங்கேயே மனிதன் தனது அனுபவங்களைக் களிமண் பலகைகளில் பதித்து அடுத்த தலைமுறைக்கு அளிக்கத் தொடங்கினான்.
அந்தப் பழமையான களிமண் பலகைகளில் இன்று வரை பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள மிக முக்கியமான ஞான இலக்கியங்களில் ஒன்று ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள். இது சுமேரிய மொழியில் எழுதப்பட்ட அறிவுரை நூல். இதன் தோற்ற காலம் பொதுவாகக் கி.மு. 2600 முதல் 2500 வரை என ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். அதாவது இன்று முதல் சுமார் நான்காயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு.
“ஷுருப்பாக்” என்பது ஒரு மனிதரின் பெயர் மட்டும் அல்ல; அது சுமேரியாவின் ஒரு முக்கிய நகரத்தின் பெயரும் ஆகும். மரபின்படி, ஷுருப்பாக் என்ற ஞானமிக்க அரசன் அல்லது மூத்தவர், தனது மகனுக்கு வாழ்க்கையில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று வழங்கிய அறிவுரைகளின் தொகுப்பே இந்த நூல் என்று கூறப்படுகிறது. பின்னாள் உலகப் பெருவெள்ளக் கதைகளில் இடம்பெறும் நாயகனாக ஜியூசுத்ரா அறியப்படுகிறார். இதுவே பின்னர் பல்வேறு மரபுகளில் புதிய வடிவங்களைப் பெற்றதாகச் சில வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
இந்த நூலை முதன்முதலாகக் கண்டுபிடித்தவர்கள் எழுத்தாளர்கள் அல்ல, தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள். ஈராக் பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழாய்வுகளில் கிடைத்த களிமண் பலகைகளில் இந்த அறிவுரைகளின் பகுதிகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. அவை அனைத்தும் ஒரே இடத்தில் கிடைக்கவில்லை. பல இடங்களில் கிடைத்த துண்டுகளை ஒன்றோடு ஒன்று ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்த பிறகே இந்த நூலின் பெரும்பாலான உள்ளடக்கம் மீண்டும் தொகுக்கப்பட்டது. மனித வரலாற்றில் மறைந்து போயிருந்த ஒரு தந்தையின் குரல், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஒலிக்கத் தொடங்கியது.
இந்த நூலின் சிறப்பு என்னவென்றால், இது அரசியல் அல்லது மதச் சடங்குகளை மட்டும் பேசுவதில்லை; ஒரு மனிதன் எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதையே பேசுகிறது. “திருடாதே”, “பொய் சொல்லாதே”, “பிறர் சொத்தை விரும்பாதே”, “மூத்தோரை மதித்து நட”, “அளவோடு பேசு”, “நம்பிக்கைக்குத் துரோகம் செய்யாதே”, “கோபத்தை அடக்கு” போன்ற எளிமையான, ஆனால் ஆழமான அறிவுரைகள் இதில் இடம்பெறுகின்றன.
இவற்றைப் படிக்கும்போது திருக்குறளின் பல கருத்துகள் நினைவுக்கு வருவது இயல்பு. ஆனால் இதனால் ஒன்று மற்றொன்றிலிருந்து எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது என்று முடிவு செய்ய முடியாது. மாறாக, வெவ்வேறு காலங்களிலும் வெவ்வேறு நாகரிகங்களிலும் வாழ்ந்த மனிதர்கள், நல்ல வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அடிப்படை நெறிகளை ஒரேபோல் உணர்ந்தனர் என்பதை இது காட்டுகிறது.
ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் கவிதை நயத்தை விட நடைமுறை வாழ்க்கைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. ஒரு குடும்பம் நிலையாக இருக்க என்ன தேவை, ஒரு சமூகத்தில் நம்பிக்கை எவ்வாறு உருவாகிறது, செல்வத்தை எப்படிப் பாதுகாக்க வேண்டும், நட்பை எவ்வாறு காக்க வேண்டும் என்பதையே அது மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. இந்த அறிவுரைகள் அனைத்தும் அன்றைய சுமேரிய நகர வாழ்க்கையின் அனுபவங்களில் இருந்து பிறந்தவை.
சுமேரியர்கள் உலகின் முதல் நகர நாகரிகத்தை உருவாக்கிய மக்களில் ஒருவர். விவசாயம், நீர்ப்பாசனம், வணிகம், சட்டம், கணக்கியல், எழுத்து ஆகிய துறைகளில் அவர்கள் ஏற்படுத்திய முன்னேற்றம் மனித வரலாற்றில் ஒரு புதிய திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் எந்த நாகரிகமும் கட்டடங்களாலும் செல்வத்தாலும் மட்டும் நிலைத்து நிற்காது; அதைத் தாங்குவது மனிதர்களின் ஒழுக்கமே என்பதை அவர்கள் நன்கு உணர்ந்திருந்தனர். அந்த உணர்வின் விளைவாகவே ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் போன்ற நூல்கள் உருவாயின.
இன்று இந்த நூலை வாசிப்பது என்பது ஒரு பழைய மொழியைப் படிப்பது மட்டுமல்ல; மனித நாகரிகத்தின் குழந்தைப் பருவக் குரலைக் கேட்பதற்கு ஒப்பாகும். நான்காயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு தந்தை தனது மகனிடம் கூறிய வார்த்தைகள், இன்றும் பொருள் இழக்காமல் நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கின்றன. காலம் மாறியுள்ளது; நகரங்கள் மாறியுள்ளன; மொழிகள் மாறியுள்ளன. ஆனால் மனித இயல்பு பெரிதாக மாறவில்லை என்பதற்கான சான்றாக இந்த நூல் நிற்கிறது.
திருக்குறளைப் போலவே, ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகளும் மனித வாழ்க்கையை உயர்த்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்திலேயே உருவானவை. இரண்டின் இலக்கிய வடிவம் வேறுபட்டாலும், மனிதனை நல்லவனாக மாற்ற வேண்டும் என்ற அடிப்படை நோக்கம் ஒன்றே. அதனால்தான் உலகின் பழமையான ஞானநூல்களைப் பற்றிய இந்தப் பயணத்தை ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகளிலிருந்து தொடங்குவது மிகவும் பொருத்தமானதாகும். மனிதகுலத்தின் முதல் அறக் குரல்களில் ஒன்றை நாம் இங்கே சந்திக்கிறோம். அந்தக் குரல் இன்னும் அமைதியாக நமக்குச் சொல்கிறது—நாகரிகங்கள் வளர்வதற்கு முன் மனிதன் நல்லவனாக வளர வேண்டும்.
அத்தியாயம் 2: களிமண் பலகைகளில் பதிந்த வாழ்க்கைப் பாடங்கள்
ஒரு நூலின் பெருமையை அதன் வயது மட்டும் தீர்மானிப்பதில்லை. காலத்தைத் தாண்டி மனித வாழ்க்கைக்கு அது சொல்லும் கருத்துகள்தான் அதன் உண்மையான மதிப்பை நிர்ணயிக்கின்றன. இந்த அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் வெறும் தொல்லியல் பொருள் அல்ல; மனிதகுலத்தின் முதல் ஒழுக்க வழிகாட்டிகளில் ஒன்றாகும்.
இந்த நூல் ஒரே நேரத்தில் எழுதப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. பல காலகட்டங்களில் பிரதியெடுக்கப்பட்ட களிமண் பலகைகள் இன்று கிடைத்துள்ளன. இதன் மூலம், அந்த அறிவுரைகள் பல தலைமுறைகளாகச் சுமேரிய சமூகத்தில் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டன என்பதை ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். எழுத்தறிவு பெற்ற மாணவர்கள், எழுத்தர் பயிற்சி மையங்களில் இத்தகைய நூல்களை நகலெடுத்து எழுதுவதன் மூலம் மொழியையும் ஒழுக்க நெறிகளையும் கற்றனர். இதனால் இந்த நூல் கல்வி நூலாகவும் பயன்பட்டிருக்கலாம்.
இந்த அறிவுரைகளின் மொழி மிகவும் நேரடியானது. சிக்கலான தத்துவ விவாதங்கள் இதில் இல்லை. மாறாக, வாழ்க்கையில் அடிக்கடி எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைகளை முன்னிறுத்தி எச்சரிக்கைகள் வழங்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக, “திருடாதே” என்று மட்டும் கூறாமல், திருட்டு இறுதியில் அவமானத்திற்கும் அழிவிற்கும் வழிவகுக்கும் என்ற கருத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. “பொய் பேசாதே” என்பதோடு, பொய்யால் சமூகத்தின் நம்பிக்கை சிதைகிறது என்பதையும் உணர்த்துகிறது.
இந்த அணுகுமுறை திருக்குறளிலும் காணப்படுகிறது. திருவள்ளுவர் அறத்தை வெறும் கட்டளையாகக் கூறவில்லை. அறத்தால் கிடைக்கும் நன்மையையும், அறமின்மையால் ஏற்படும் தீமையையும் விளக்குகிறார். இதேபோன்ற நடை ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகளிலும் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
நூலில் குடும்ப வாழ்க்கைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. பெற்றோருக்கு மரியாதை செலுத்துதல், மனைவியிடம் நேர்மையாக இருத்தல், குழந்தைகளை நல்வழிப்படுத்துதல் போன்ற கருத்துகள் இடம்பெறுகின்றன. ஒரு மனிதனின் ஒழுக்கம் அவன் வீட்டிலிருந்தே தொடங்குகிறது என்ற எண்ணம் அன்றைய சுமேரிய சமூகத்திலும் வலுவாக இருந்தது.
வணிகம் தொடர்பான அறிவுரைகளும் இதில் காணப்படுகின்றன. சுமேரிய நகரங்கள் பரந்த வணிக வலையமைப்பைக் கொண்டிருந்தன. எனவே நேர்மையான வாணிகம், கடன் வாங்குதல், பொருள் பரிமாற்றம், நம்பிக்கை ஆகியவை சமூகத்தின் நிலைத்தன்மைக்கு அவசியமானவை. அதனால்தான் பேராசை, ஏமாற்றுதல், பிறர் சொத்தை அபகரித்தல் போன்ற செயல்கள் கடுமையாகக் கண்டிக்கப்படுகின்றன.
சமூக உறவுகள் பற்றியும் இந்த நூல் பேசுகிறது. நல்ல நண்பர்களைத் தேர்ந்தெடு, வதந்திகளைப் பரப்பாதே, தேவையற்ற சண்டைகளைத் தவிர், கோபத்தில் முடிவெடுக்காதே என்ற அறிவுரைகள் இன்றும் பொருந்தக்கூடியவை. நான்காயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட நூலில் இத்தகைய கருத்துகள் இடம்பெறுவது, மனித சமுதாயத்தின் அடிப்படை பிரச்சினைகள் காலம் மாறினாலும் பெரிதாக மாறவில்லை என்பதை உணர்த்துகிறது.
இந்த நூலில் கடவுள் பற்றிய குறிப்புகள் இருந்தாலும், அதன் பெரும்பகுதி மனித நடத்தையைப் பற்றியதாகவே உள்ளது. நல்ல சமுதாயத்தை உருவாக்குவதற்கு மனிதனின் செயல்பாடே முக்கியம் என்ற நடைமுறை அணுகுமுறை இதில் வெளிப்படுகிறது. இதுவே இதனை வெறும் மத நூலாக அல்லாமல், ஞான இலக்கியமாகப் பார்க்க வழிவகுக்கிறது.
ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகளையும் திருக்குறளையும் ஒப்பிடும்போது ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு தென்படுகிறது. ஷுருப்பாக் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளுக்கான அறிவுரைகளை வழங்குகிறார்; ஆனால் திருவள்ளுவர் அந்த அனுபவங்களைச் சுருக்கி, எல்லாக் காலங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய பொதுவான அறக் கோட்பாடுகளாக வடிவமைக்கிறார். அதனால்தான் திருக்குறள் உலகளாவிய இலக்கிய உயரத்தை அடைகிறது. இருப்பினும், ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் அந்த நீண்ட அறச் சிந்தனை மரபின் ஆரம்பக் கட்டத்தை நமக்குக் காட்டுகின்றன.
தொல்லியல் ஆய்வுகள் இந்த நூலின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. சுமேரிய எழுத்துப் பள்ளிகளில் இதன் பிரதிகள் பயன்படுத்தப்பட்டதற்கான சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன. இதனால், ஒழுக்கக் கல்வி என்பது அன்றைய சமூகத்தில் திட்டமிட்ட கல்வியின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருக்கலாம் என்று பல ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
மனித வரலாற்றில் எழுத்து தோன்றிய சில நூற்றாண்டுகளுக்குள் இத்தகைய ஒழுக்க நூல்கள் உருவானது ஒரு முக்கியமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. மனிதன் எழுதக் கற்றவுடன் முதலில் பதிவு செய்தது அரசர்களின் வெற்றிகளை மட்டுமல்ல; நல்ல வாழ்க்கைக்கான அறிவுரைகளையும் ஆகும். அதுவே நாகரிகத்தின் உண்மையான அடையாளம்.
அதனால்தான் ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் இன்று ஒரு பழைய களிமண் பலகையாக மட்டும் பார்க்கப்படுவதில்லை; மனிதகுலத்தின் ஒழுக்க வரலாற்றின் முதல் அத்தியாயங்களில் ஒன்றாக அவை மதிக்கப்படுகின்றன. அந்த அத்தியாயத்தின் எதிரொலி பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு திருக்குறள் போன்ற மாபெரும் அறநூல்களில் இன்னும் தெளிவாக ஒலிக்கிறது.
அத்தியாயம் 3: மணலுக்கு அடியில் மறைந்திருந்த ஞானம் – ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகளை மீட்டெடுத்த தொல்லியல் உலகம்
இன்று நாம் “ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள்” என்று வாசிக்கும் இந்த நூல், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனிதக் கண்களிலிருந்து மறைந்திருந்தது. ஒரு நூலகத்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட ஓலைச்சுவடியாகவோ, மடாலயத்தில் காக்கப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதியாகவோ அது வாழவில்லை. மாறாக, உடைந்து சிதறிய களிமண் பலகைகளாக மணலுக்குள் புதைந்து கிடந்தது. மனித வரலாற்றின் மிகப் பழமையான ஞானக் குரல்களில் ஒன்று, காலத்தின் தூசியில் மூழ்கி அமைதியாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தது.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பிய நாடுகள் மெசப்பொத்தேமியாவின் பண்டைய நகரங்களில் அகழாய்வுகளைத் தொடங்கியபோது, உலக வரலாற்றின் பல மறைந்த அத்தியாயங்கள் வெளிச்சத்திற்கு வரத் தொடங்கின. இன்றைய ஈராக் நாட்டில் உள்ள சுமேரிய நகரங்களான உர், உருக், நிப்பூர், ஷுருப்பாக் உள்ளிட்ட இடங்களில் ஆயிரக்கணக்கான களிமண் பலகைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. அவற்றில் சில அரசர்களின் ஆவணங்கள்; சில வரி வசூல் பதிவுகள்; சில வணிகக் கணக்குகள். ஆனால் அவற்றுக்கு இடையில் மனித வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டும் அறிவுரைகளும் இருந்தன. அவற்றிலேயே மிக முக்கியமானது ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள்.
இந்தப் பலகைகளில் எழுதப்பட்டிருந்த எழுத்து உலகின் முதல் எழுத்து முறைகளில் ஒன்றான கியூனிஃபார்ம். ஈரமான களிமண்ணின் மேல் கூர்மையான நாணலால் அழுத்தி உருவாக்கப்பட்ட முக்கோண வடிவக் குறிகளே அந்த எழுத்து. களிமண் உலர்ந்ததும் அல்லது சுட்டதும் அந்த எழுத்துகள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் அழியாமல் நிலைத்தன. காகிதம் அழியும், தோல் கிழியும், ஓலைச்சுவடி சிதையும்; ஆனால் சுட்டப்பட்ட களிமண் காலத்தை வெல்லும் என்பதைச் சுமேரியர்கள் அறிந்திருந்தார்களோ இல்லையோ, அவர்களின் எழுத்துகள் அதனால் இன்றுவரை வாழ்ந்துவிட்டன.
ஆனால் பலகைகள் கிடைத்தவுடன் அவற்றைப் படித்துவிட முடியவில்லை. கியூனிஃபார்ம் எழுத்தை உலகம் மறந்துவிட்டிருந்தது. பல நூற்றாண்டுகளாக யாராலும் அதைப் படிக்க முடியவில்லை. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பல மொழியியல் அறிஞர்கள் மற்றும் தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் இணைந்து இந்த எழுத்தை வாசிக்க முயன்றனர். நீண்டகால ஆராய்ச்சிக்குப் பிறகே அதன் ரகசியம் உடைக்கப்பட்டது. அதன்பிறகுதான் சுமேரிய இலக்கியத்தின் செல்வம் உலகிற்குத் தெரிய வந்தது.
ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் ஒரே முழுமையான பலகையில் கிடைக்கவில்லை. பல இடங்களில் கிடைத்த உடைந்த துண்டுகள் ஒன்றுடன் ஒன்று ஒப்பிடப்பட்டன. ஒரு பலகையில் காணாமல் போன வரிகள், மற்றொரு பலகையில் கிடைத்தன. சில சொற்கள் சேதமடைந்திருந்தன; சில வாக்கியங்கள் முழுமையற்றவையாக இருந்தன. மொழியியல் அறிஞர்கள், தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் மற்றும் வரலாற்றாசிரியர்கள் பல தசாப்தங்கள் உழைத்த பிறகே இந்த நூலின் பெரும்பாலான உரை மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டது.
இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான உண்மை வெளிப்படுகிறது. இன்று நாம் வாசிக்கும் பழமையான நூல்கள் அனைத்தும் அப்படியே முழுமையாக நம்மை வந்தடைந்தவை அல்ல. அவை பல தலைமுறை ஆய்வாளர்களின் பொறுமையான உழைப்பின் விளைவு. ஒரு உடைந்த களிமண் துண்டில் இருந்த இரண்டு வரிகளும், இன்னொரு நகரத்தில் கிடைத்த மூன்று வரிகளும் சேர்ந்து மனித வரலாற்றின் ஒரு முக்கியமான நூலை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தன.
ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது சுமேரிய நாகரிகத்தைப் பற்றிய நமது பார்வையையே மாற்றியது. அதற்கு முன்பு பலர் பழங்கால நாகரிகங்களை போர்களும் அரண்மனைகளும் மட்டுமே கொண்ட உலகாக நினைத்தனர். ஆனால் இந்த நூல் அவர்கள் ஒழுக்கம், குடும்பம், நேர்மை, கல்வி மற்றும் சமூக ஒற்றுமை பற்றியும் ஆழமாகச் சிந்தித்திருந்தனர் என்பதை நிரூபித்தது.
இந்த நூல் மேலும் ஒரு சுவாரசியமான உண்மையையும் காட்டுகிறது. உலகின் முதல் எழுத்து நாகரிகம் உருவான சில நூற்றாண்டுகளிலேயே கல்விக்கான பாடநூல்களும் உருவாகிவிட்டன. அதாவது எழுத்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டவுடன் மனிதன் அதை வணிகத்திற்கும் அரசாணைகளுக்கும் மட்டுமல்ல, ஞானத்தைப் பரப்புவதற்கும் பயன்படுத்தினான். இதுவே நாகரிக வளர்ச்சியின் மிகப் பெரிய அடையாளம்.
திருக்குறளைப் போல இந்த நூலும் பல தலைமுறைகளைத் தாண்டி வாழ்ந்தது. ஆனால் அவற்றின் பயணங்கள் வேறுபட்டவை. திருக்குறள் தொடர்ச்சியாகப் படிக்கப்பட்டு, உரைகள் எழுதப்பட்டு, மனப்பாடம் செய்யப்பட்டு வாழ்ந்தது. ஷுருப்பாக்கின் அறிவுரைகள் ஒரு கட்டத்தில் மறக்கப்பட்டு, பின்னர் தொல்லியல் அகழாய்வுகளின் மூலம் மீண்டும் உலகிற்கு அறிமுகமானது. ஒன்று உயிரோடு இருந்த மரபு; மற்றொன்று மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்பட்ட மரபு.
இன்று உலகின் பல அருங்காட்சியகங்களிலும் ஆய்வு நிறுவனங்களிலும் பாதுகாக்கப்படும் களிமண் பலகைகள், ஒரு தொன்மையான நாகரிகத்தின் நினைவுச் சின்னங்கள் மட்டுமல்ல; மனிதன் நல்ல வாழ்க்கையைத் தேடிய வரலாற்றின் சாட்சிகளும் ஆகும். அந்தப் பலகைகளின் மீது நாணலால் அழுத்தப்பட்ட சிறிய முக்கோணக் குறிகள், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளைக் கடந்து இன்னும் ஒரு செய்தியைச் சொல்கின்றன: செல்வம் அழியும், பேரரசுகள் வீழும், நகரங்கள் மணலாகும்; ஆனால் நல்ல வாழ்விற்கான அறிவுரை காலத்தை வென்று நிற்கும்.
அந்த உண்மையை உலகிற்கு முதன்முதலில் எழுத்தில் பதிந்தவர்களில் ஒருவராக ஷுருப்பாக் இன்று நினைவுகூரப்படுகிறார். அவரது அறிவுரைகள் மனிதகுலத்தின் ஒழுக்க வரலாற்றின் முதல் ஒளிக்கீற்றுகளில் ஒன்றாக இன்னும் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.
(தொடரும்)