செல்வத்தின் செங்கதவு – பாப் எல் மண்டெப் நீரிணை
பகுதி – 1
கி.மு. 1500
அந்த அதிகாலையில் செங்கடலின் நீர் அமைதியாக இருந்தது. ஆனால், அந்த அமைதியின் அடியில் உலக வரலாற்றையே மாற்றப்போகும் ஒரு ரகசியம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. இன்று நாம் பாப் எல் மண்டெப் என்று அழைக்கும் அந்தக் குறுகிய நீரிணை, அப்போது எந்தப் பேரரசுக்கும் முழுமையாகச் சொந்தமானதல்ல. ஆனால், அனைவரின் பார்வையும் அதன் மீது இருந்தது. காரணம், உலகின் மிக விலைமதிப்புள்ள பொருட்கள் அனைத்தும் அந்தச் சிறிய கடல்வாயிலைக் கடந்துதான் வடக்கே சென்றன.
ஒரு பக்கம் ஆப்பிரிக்கா. மற்றொரு பக்கம் அரேபியா. நடுவே வெறும் முப்பது கிலோமீட்டர் அகலமுள்ள கடற்பாதை. ஆனால், அந்த முப்பது கிலோமீட்டரே ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் உலகச் செல்வத்தின் கதவாக மாறப்போகிறது என்பதை அப்போது யாரும் உணரவில்லை.
எகிப்தின் பார்வோன்கள் தெற்கில் இருந்த மர்மமான புண்ட் நாடு பற்றிப் பேசத் தொடங்கினர். அங்கிருந்து வந்த நறுமணப் பிசின்கள், கருங்காலி மரங்கள், தங்கம், யானைத்தந்தம், குரங்குகள், சிறுத்தைகள் ஆகியவை அரச அரண்மனைகளின் பெருமையாக மாறின. அந்தப் பொருட்கள் எல்லாம் எங்கிருந்து வந்தன? இன்றைய எரித்திரியா, சோமாலியா, ஜிபூட்டி, யேமன் ஆகிய பகுதிகளை இணைத்திருந்த கடல் வணிக வலையமைப்பிலிருந்தே. அந்த வலையமைப்பின் இதயமாக இருந்தது பாப் எல் மண்டெப்.
கி.மு. 1000
அரேபியாவின் தென்முனையில் ஒரு புதிய சக்தி எழுந்தது. அதுதான் சபா ராஜ்ஜியம். பின்னர் “ஷீபாவின் ராணி” என்ற புராணக் கதைகளால் உலகப் புகழ் பெற்ற அந்த இராச்சியம், உண்மையில் நறுமணப் பொருட்களின் பேரரசாக இருந்தது. அவர்கள் வென்றது போர்களால் அல்ல, வணிகத்தால் உலகை வென்றார்கள். மரங்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட குங்கிலியம், மிர், அரிய வாசனைப் பிசின்கள் ஆகியவை தங்கத்தைவிட அதிக விலைக்கு விற்கப்பட்டன.
ஒவ்வொரு ஒட்டகக் கரவானும் ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் பாலைவனக் கடந்து மத்தியதரைக் கடலை நோக்கிச் சென்றது. அந்தப் பயணத்தின் முதல் கட்டம் — பாப் எல் மண்டெப்.
இந்தியாவில் இருந்து வந்த மிளகு… இலங்கையின் இலவங்கப்பட்டை… கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் யானைத்தந்தம்… அனைத்தும் இங்கே ஒன்றுசேர்ந்தன. இதனால் சபா அரசர்கள் ஒரு விஷயத்தை விரைவாகப் புரிந்துகொண்டனர்:
“சுரங்கத்தில் தங்கம் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; தங்கம் செல்லும் பாதை உங்கள் கையில் இருந்தாலே போதும்.”
அதுவே அவர்களின் பொருளாதாரக் கொள்கையாக மாறியது.
கி.மு. 700
மாரிப் அணை கட்டப்பட்டது. அது வெறும் அணை அல்ல. பாலைவனத்தை விவசாய நிலமாக மாற்றிய உலகின் மிகப்பெரிய பொறியியல் சாதனைகளில் ஒன்று. நீர்ப்பாசனம் வளர்ந்தது. விவசாயம் செழித்தது. உணவு உற்பத்தி அதிகரித்தது. உணவு அதிகரித்ததால் மக்கள் அதிகரித்தனர். மக்கள் அதிகரித்ததால் நகரங்கள் உருவாயின. நகரங்கள் வளர்ந்ததால் வணிகம் பல மடங்கு விரிந்தது.
இவ்வாறு ஒரு அணை, கடல் வணிகத்தின் பின்னணியில் இருந்த உள்நாட்டுப் பொருளாதாரத்தையும் வலுப்படுத்தியது. இன்று யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியச் சின்னமாக அங்கீகரித்துள்ள மாரிப் அணையின் இடிபாடுகள், அந்தப் பொருளாதாரப் புரட்சிக்கான மௌன சாட்சியாக இன்னும் நிற்கின்றன.
கி.மு. 500
சபாவுக்குப் போட்டியாக கத்தபான், ஹத்ரமவுத், அவ்சான், பின்னர் ஹிம்யார் போன்ற அரசுகள் எழுந்தன. போர்கள் நடந்தன. ஆனால், அந்தப் போர்களின் காரணம் மதமல்ல, இனமல்ல; சுங்கவரி!!!
ஒரு துறைமுகம் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது? எந்த அரசன் கப்பல்களிடமிருந்து வரி வசூலிக்கிறான்? அதுவே போர்களை முடிவு செய்தது. ஒவ்வொரு வெற்றியும் புதிய வருவாயைக் கொடுத்தது. ஒவ்வொரு தோல்வியும் ஒரு வணிகப் பாதையை இழக்கச் செய்தது.
கி.மு. 1ஆம் நூற்றாண்டு
ஒரு கிரேக்க மாலுமி தனது பயணக் குறிப்பில் எழுதினார்: “எரித்ரேயக் கடலின் பயண வழிகாட்டி” (Periplus of the Erythraean Sea). அந்த நூலில் ஏடன், மொக்கா, கானா, இந்தியா, பரிகாசா (பரூச்), முசிரிஸ் (முசிறி) போன்ற துறைமுகங்கள் விரிவாக விவரிக்கப்படுகின்றன.
- #இந்திய மிளகு & முத்துக்கள்
- #ரோமப் பொற்காசுகள்
- #அரேபிய நறுமணப் பொருட்கள்
அனைத்தும் ஒரே வணிகச் சங்கிலியில் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. அந்தச் சங்கிலியின் கழுத்துப் பகுதி — பாப் எல் மண்டெப்.
கி.பி. 1ஆம் நூற்றாண்டு
ரோமப் பேரரசு இந்தியாவுடன் நேரடி கடல் வணிகத்தை விரிவுபடுத்தியது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் நூற்றுக்கணக்கான கப்பல்கள் எகிப்தின் பெரெனிக்கே, மியோஸ் ஹோர்மோஸ் துறைமுகங்களில் இருந்து இந்தியாவை நோக்கிப் புறப்பட்டன. திரும்பும்போது… அவை தங்கத்தை எடுத்துச் செல்லவில்லை; தங்கத்தையே இந்தியாவில் செலவழித்துவிட்டு வந்தன.
ரோம வரலாற்றாசிரியர் பிளினி மூத்தவர் வருத்தத்துடன் எழுதியிருந்தார்:
“இந்தியா, அரேபியா, சீனா ஆகியவை ஆண்டுதோறும் ரோமின் செல்வத்தை உறிஞ்சுகின்றன.”
அந்தச் செல்வம் கடந்து சென்ற கதவு — பாப் எல் மண்டெப்.
இது ஒரு கடலின் வரலாறு அல்ல. இது செல்வத்தின் வரலாறு. இது உலக வணிகத்தின் இதயத் துடிப்பு. ஆனால், அந்தத் துடிப்பை விரைவில் வாள்களின் சத்தம் குலைக்கப் போகிறது. ஆப்பிரிக்காவின் அக்சும் பேரரசு… பாரசீக சாசானியர்கள்… பின்னர் இஸ்லாமின் எழுச்சி… இந்தக் கடல்வாயிலின் மீது உலகச் சக்திகள் மோதத் தொடங்குகின்றன.
பகுதி – 2
கி.பி. 275: ஹிம்யார் பேரரசின் எழுச்சி
பாலைவனக் காற்று அந்த நாள் வழக்கத்தைவிட வேகமாக வீசியது. யேமனின் தெற்குப் பகுதியில் பல நூற்றாண்டுகளாக நறுமணப் பொருள் வணிகத்தைக் கட்டுப்படுத்தி வந்த சிறிய அரசுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வீழ்ந்து கொண்டிருந்தன.
- சபா (Saba)
- கத்தபான் (Qataban)
- ஹத்ரமவுத் (Hadhramaut)
- அவ்சான் (Awsan)
அந்தப் பழம்பெரும் அரசுகள் அனைத்தும் இப்போது ஒரு புதிய சக்தியின் முன் தலைகுனிந்தன. அதுதான் ஹிம்யார் (Ḥimyar) பேரரசு. அவர்கள் வெறும் நிலத்தை மட்டுமல்ல, உலகச் செல்வத்தின் நுழைவாயிலைக் கைப்பற்ற விரும்பினர். பாப் எல் மண்டெப் நீரிணையைக் கட்டுப்படுத்துபவனே உலக வணிகத்தின் துடிப்பைத் தீர்மானிப்பான் என்பதை அவர்கள் நன்கு உணர்ந்திருந்தனர்.
பொருளாதார நடவடிக்கைகள்:
- ஏடன், மொக்கா மற்றும் தெற்கு அரேபியாவின் முக்கிய துறைமுகங்கள் ஹிம்யார் ஆட்சிக்குள் கொண்டுவரப்பட்டன.
- கடல் கொள்ளையர்களை ஒடுக்க கடற்காவல் பலப்படுத்தப்பட்டு, வணிகர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டது.
- துறைமுகங்களில் முறையான சுங்க அலுவலகங்கள் அமைக்கப்பட்டன.
விளைவு: இந்தியாவில் இருந்து வந்த மிளகு, இலங்கை இலவங்கப்பட்டை, தமிழகத்தின் நுண்ணிய பருத்தித் துணிகள், சீனப் பட்டு மற்றும் கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் தங்கம், யானைத்தந்தம் ஆகியவை எந்தவொரு இடையூறும் இன்றிச் செங்கடலைச் சென்றடைந்தன.
கி.பி. 330 – 400: புதிய போட்டி – அக்சும் பேரரசு
செல்வம் கொழிக்கும் இடத்தில் போட்டியும் தவிர்க்க முடியாததாகிறது. செங்கடலின் மறுகரையில், இன்றைய எத்தியோப்பியா மற்றும் எரித்திரியாவை மையமாகக் கொண்டு அக்சும் (Aksum) பேரரசு வேகமாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது. இந்தியப் பெருங்கடல் வணிகத்தில் பங்கு பெற விரும்பிய அவர்களின் கப்பல்கள் செங்கடலில் அதிகமாகத் தோன்றத் தொடங்கின. அக்சும் வணிகர்கள் மெல்ல மெல்ல ஏடன் துறைமுகப் பகுதியில் குடியேறினர். வணிகம் அரசியலாக மாறியது; அரசியல் விரைவில் போராக உருவெடுத்தது.
கி.பி. 500 – 525: மதத்தின் பெயரால் ஒரு பொருளாதாரப் போர்
கி.பி. 500-களில் ஹிம்யார் அரசில் மத மாற்றங்களும் அரசியல் குழப்பங்களும் உச்சமடைந்தன. யூத மதத்தைத் தழுவிய மன்னர் தூ நுவாஸ் (Dhū Nuwās) ஆட்சிக்கு வந்தார். அவரது ஆட்சியில், நஜ்ரான் பகுதியில் வாழ்ந்த கிறிஸ்தவர்கள் கடுமையாகத் துன்புறுத்தப்பட்டதாக வரலாற்று ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன.
இந்தச் சம்பவம் செங்கடலின் மறுகரையில் இருந்த அக்சும் பேரரசுக்கு ஒரு நல்வாய்ப்பாக அமைந்தது. “கிறிஸ்தவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்” என்ற மதக் காரணத்தை முன்வைத்து அவர்கள் படையெடுக்கத் தயாரானார்கள். ஆனால், அதன் பின்னால் மறைந்திருந்த உண்மையான இலக்கு வேறு. அதுதான் பாப் எல் மண்டெப் நீரிணை.
கி.பி. 525 – அக்சும் படையெடுப்பு
அக்சும் பேரரசின் மன்னர் காலேப் (King Kaleb) தனது படைகளைச் செங்கடலைக் கடக்க உத்தரவிட்டார். கடல் முழுவதும் கப்பல்கள் நிரம்பின. ஆயிரக்கணக்கான வீரர்கள் யேமன் கரையை அடைந்து கடுமையான போரில் ஈடுபட்டனர். இப்போரில் ஹிம்யார் படைகள் தோல்வியடைந்தன; மன்னர் தூ நுவாஸ் உயிரிழந்தார். யேமன் இப்போது அக்சும் பேரரசின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது.
சிந்திக்க வேண்டிய ஒன்று: வெற்றிக்குப் பிறகு அக்சும் பேரரசு செய்த முதல் வேலை என்ன தெரியுமா? துறைமுகங்களைச் சீரமைத்தனர், வணிகத்தை மீண்டும் தொடங்கினர், சுங்க வருவாயை உயர்த்தினர். போர் கூட பொருளாதார நோக்கத்திற்காகவே நடந்தது என்பதற்கு இதைவிடப் பெரிய சான்று தேவையில்லை.
அப்ரஹா: வாளை விட வணிகத்தை நம்பிய ஆட்சியாளர்
அக்சும் பேரரசின் தளபதியாக வந்து, பின்னர் யேமனின் சுயாதீன ஆட்சியாளராக மாறியவர் அப்ரஹா (Abraha). அவர் போர்களை மட்டுமல்ல, பொருளாதாரத்தின் நுணுக்கங்களையும் புரிந்திருந்தார்.
- சேதமடைந்த வணிகச் சாலைகளைப் புதுப்பித்தார்.
- துறைமுகங்களை விரிவுபடுத்தி வணிகர்களுக்குப் பாதுகாப்பு வழங்கினார்.
- பண்டையப் புகழ்பெற்ற மாரிப் அணையை (Marib Dam) பழுதுபார்த்தார்.
இன்றும் நமக்குக் கிடைக்கும் ‘மாரிப் கல்வெட்டுகள்’ அப்ரஹா மேற்கொண்ட பொதுப்பணிகள் மற்றும் அணை பராமரிப்பு குறித்த பொருளாதாரத்தின் அரிய தொல்லியல் சாட்சிகளாக விளங்குகின்றன.
கி.பி. 570 – யானைப் படையெடுப்பு (Year of the Elephant)
அப்ரஹாவின் பெயர் உலக வரலாற்றில் அழியாமல் நிற்கக் காரணமான ஒரு சம்பவம் நடந்தது. அவர் மக்காவை நோக்கி மிகப்பெரிய யானைப் படையுடன் புறப்பட்டார். இந்தப் படையெடுப்பைப் பற்றி இஸ்லாமிய மரபும், அரபு வரலாற்று நூல்களும் விரிவாகக் குறிப்பிடுகின்றன. இது வெறும் ஆன்மீக அல்லது அரசியல் மோதல் மட்டுமல்ல; அக்காலத்தில் மக்கா, ஏடன் மற்றும் செங்கடல் வழிகளின் வணிக முக்கியத்துவத்தைக் கைப்பற்றுவதும் இதன் பின்னணியில் இருந்ததாக வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
கி.பி. 575: சாசானிய பாரசீகர்களின் வருகை
அக்சும் பேரரசின் செல்வாக்கு எல்லையைக் கடந்து அதிகரிப்பதைக் கண்டு சாசானிய பாரசீகப் பேரரசு (Sasanian Empire) அமைதியாக இருக்கவில்லை. பாரசீக மன்னர் முதலாம் குஸ்ரு (Khosrow I), தன் தளபதி வஹ்ரிஸ் (Vahriz) தலைமையில் ஒரு பெரும் படையை அனுப்பினார். கடுமையான போருக்குப் பின் அக்சும் படைகள் தோற்கடிக்கப்பட்டு, யேமன் பாரசீகர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது.
முடிவுரை: மாறாத விதி
ஆட்சிகள் மாறின, அரசர்கள் வீழ்ந்தனர். ஆனால், மாறாமல் இருந்தது ஒன்றுதான் – பாப் எல் மண்டெப்பின் பொருளாதார மதிப்பு. எந்தப் பேரரசு வந்தாலும் அவர்களின் முதல் கவனம் துறைமுகங்களில்தான் இருந்தது; முதல் வருமானம் சுங்க வரியில்தான் இருந்தது; முதல் பாதுகாப்பு வணிகர்களுக்குத்தான் வழங்கப்பட்டது. ஏனெனில், அவர்கள் அனைவரும் ஒரு வரலாற்று உண்மையை அறிந்திருந்தனர்:
“வாளால் ஒரு நாட்டை வெல்லலாம்; ஆனால் வணிகத்தைப் பாதுகாத்தால்தான் அதைச் செழிக்க வைக்க முடியும்.”
இந்தப் பாரசீக ஆட்சியும் நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. சில ஆண்டுகளிலேயே அரேபியப் பாலைவனத்தில் ஒரு புதிய சக்தி எழுந்தது. அந்த எழுச்சி மதத்தை மட்டுமல்ல, உலகப் பொருளாதாரத்தின் வரைபடத்தையே மாற்றப்போகிறது. மதீனாவிலிருந்து தொடங்கிய அந்தப் புதிய அலை, சில தசாப்தங்களிலேயே பாப் எல் மண்டெப்பையும், ஏடனையும், செங்கடலையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரவிருந்தது. அது… இஸ்லாமின் எழுச்சி!
பகுதி – 3
கி.பி. 628-ல் அரேபியப் பாலைவனத்தில் ஒரு புதிய சக்தி எழுந்திருந்தது. அது வெறும் ஒரு புதிய மதத்தின் எழுச்சி மட்டுமல்ல; உலக வணிகத்தின் திசையையே ஒட்டுமொத்தமாக மாற்றப்போகும் அரசியல், பொருளாதார மற்றும் நாகரிக மாற்றத்தின் தொடக்கப் புள்ளியாக அமைந்தது.
அதுவரை பாரசீகர்களின் ஆளுகையின் கீழ் இருந்த யேமன் பிராந்தியம், இந்த காலகட்டத்தில் இஸ்லாமை நோக்கி நகரத் தொடங்கியது. சாசானிய ஆளுநரான பாதான் (Badhan) இஸ்லாமிய அரசை ஏற்றுக்கொண்டதாக வரலாற்று நூல்கள் பதிவு செய்கின்றன. இதன் மூலம், எந்தவொரு பெரிய போருமின்றி யேமன் பிராந்தியம் இஸ்லாமிய உலகுடன் இணைந்தது.
இந்த இணைப்பால் உலக வர்த்தகத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்தது. பல நூற்றாண்டுகளாகப் பாரசீகர், அக்சும் மற்றும் ஹிம்யார் ஆகிய பேரரசுகளுக்கு இடையே மாறிமாறிப் போர்க்களமாகத் தவித்துக் கொண்டிருந்த பாப் எல் மண்டெப் நீரிணை, இப்போது முதன்முறையாக ஒரே அரசியல் அமைப்பின் கீழ் வந்தது. இதன் விளைவாக, நீண்டகாலமாக ஸ்திரமற்றுக் கிடந்த கடல் வணிகம் மீண்டும் ஒரு நிலையான தன்மையை அடைந்தது.
பேரரசுகளின் எழுச்சியும் ஒரே அரசியல் வலையமைப்பும்
கி.பி. 632 முதல் 661 வரையிலான ரஷீதூன் கலீபாக்களான அபூபக்கர், உமர், உஸ்மான் மற்றும் அலி ஆகியோரின் ஆட்சிக்காலத்தில் இஸ்லாமிய அரசு மிக வேகமாக விரிவடைந்தது. எகிப்து, சிரியா, பாலஸ்தீனம், ஈராக் மற்றும் பாரசீகம் போன்ற மிக முக்கிய வணிகப் பகுதிகள் அனைத்தும் ஒரே ஆட்சியின் கீழ் வந்தன. உலக வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக இந்தியப் பெருங்கடலிலிருந்து மத்திய தரைக்கடல் வரை ஒரே அரசியல் வலையமைப்பு உருவானது இக்காலகட்டத்தில்தான்.
இதன் மிகப்பெரிய பொருளாதாரப் பலன் பாப் எல் மண்டெப் நீரிணைக்கே கிடைத்தது. இதற்கு முன்பு வணிகர்கள் ஒவ்வொரு நாட்டின் எல்லையைக் கடக்கும்போதும் சுங்கவரி செலுத்த வேண்டியிருந்தது; ஒவ்வொரு ராஜ்யத்திலும் தனித்தனி நாணயங்கள் புழக்கத்தில் இருந்தன; ஒவ்வொரு துறைமுகத்திலும் வேறு வேறு சட்டங்கள் இருந்தன. ஆனால், இந்த புதிய அரசியல் ஒருங்கிணைப்பால் அவை பெருமளவில் சீரமைக்கப்பட்டு ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன. இதனால் வணிகர்களின் கூடுதல் செலவுகள் குறைந்து, சர்வதேச வர்த்தகத்தின் வேகம் பலமடங்கு அதிகரித்தது.
கி.பி. 661 முதல் 750 வரை டமாஸ்கஸைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த உமய்யா பேரரசர்கள் கடல் வணிகத்தின் முக்கியத்துவத்தை நன்கு உணர்ந்திருந்தனர். அவர்கள் செங்கடலில் ஒரு வலுவான கடற்படையை உருவாக்கி, வர்த்தகர்களுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாக இருந்த கடற்கொள்ளையர்களுக்கு எதிராகப் பாதுகாப்பை அதிகரித்தனர். மேலும், துறைமுகங்களில் நிரந்தரமான சுங்க நிர்வாக அமைப்புகளையும் நிறுவினார்கள்.
தமிழகத் துறைமுகங்களும் உலகச் செல்வத்தின் பயணப் பாதையும்
உமய்யாக்கள் ஏற்படுத்திய பாதுகாப்பு வளையத்தால், இந்தியாவிலிருந்து புறப்பட்ட கப்பல்கள் எவ்வித அச்சமுமின்றி ஏடனை வந்தடைந்தன. குறிப்பாக, தமிழகத்தின் முசிறி, நாகப்பட்டினம், காவிரிப்பூம்பட்டினம் போன்ற புகழ்பெற்ற துறைமுகங்களில் இருந்து புறப்பட்ட வணிகக் கப்பல்கள், இலங்கை வழியாக அரபிக்கடலைக் கடந்து ஏடன் துறைமுகத்தை அடைந்தன.
அங்கிருந்து அந்தச் சரக்குகள் எகிப்தின் அய்தாப் (Aydhab) மற்றும் குசைர் (Quseir) போன்ற செங்கடல் துறைமுகங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டன. துறைமுகங்களை அடைந்த சரக்குகள், பின்னர் ஒட்டகக் கரவான்கள் (Camel Caravans) மூலம் பாலைவனக் கடந்து நைல் நதிக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டன. அங்கிருந்து படகுகள் மூலம் அலெக்சாந்திரியா நகரத்தை அடைந்து, அதன் பின்னர் வெனிஸ், ஜெனோவா, மார்செய் போன்ற ஐரோப்பியச் சந்தைகளுக்குப் பயணித்தன. உலகச் செல்வம் அனைத்தும் இந்த நீண்ட கடல் மற்றும் நிலப் பாதையில்தான் அன்றாடப் பயணத்தை மேற்கொண்டன.
கி.பி. 750-ல் நிகழ்ந்த அப்பாசியப் புரட்சி உலக வர்த்தகத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றது. அப்பாசியர்கள் ஆட்சியைக் கைப்பற்றி தங்களின் தலைநகரை பாக்தாத் நகருக்கு மாற்றினர். அந்த நகரம் மிக விரைவிலேயே உலகின் மிகப்பெரிய வணிக மற்றும் அறிவியல் மையமாக மாறியது. பாக்தாத்தின் சந்தைகளில் இந்திய மிளகு குவிந்தது; சீனப் பட்டு விற்கப்பட்டது; தமிழகத்தின் நுண்ணிய பருத்தித் துணிகள் பேரரசர்களின் ஆடைகளாக மாறின. இவை அனைத்தும் பாப் எல் மண்டெப் நீரிணையைக் கடந்துதான் பாக்தாத்தை வந்தடைந்தன.
ஏடன்: உலக வர்த்தகத்தின் மையப்புள்ளி (Logistics Hub)
இந்தக் பொற்காலத்தில் ஏடன் என்பது வெறும் ஒரு சாதாரண துறைமுகமாக மட்டும் இருக்கவில்லை. அது உலகின் மிகப்பெரிய “லாஜிஸ்டிக்ஸ் ஹப்” ஆகச் செயல்பட்டது.
காலை நேரத்தில் இந்தியக் கப்பல்கள் நறுமணப் பொருட்களுடன் வந்து சேரும்; மதிய வேளையில் ஆப்பிரிக்க வணிகர்கள் தங்களின் தங்கம், யானைத்தந்தம் மற்றும் அடிமைகளை இறக்குவார்கள்; மாலை நேரத்தில் சீனப் பீங்கான் பாத்திரங்கள் கிடங்குகளில் அடுக்கப்படும்; இரவிலோ கணக்காளர்கள் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தங்க தினார்கள் கைமாறிய வணிகப் பதிவுகளை எழுதுவார்கள்.
வர்த்தகம் இந்த அளவுக்குப் பிரம்மாண்டமாக வளர்ந்தபோது, அதற்கு ஈடுகொடுக்கப் புதிய நிதி முறைகளும் (Financial Innovations) உருவாயின. அவற்றில் முக்கியமானவை:
- முதாரபா (Mudaraba): ஒருவர் முதலீடு செய்ய, மற்றொருவர் வணிகத்தை நடத்தும் முறை. இதன் இலாபம் முன்கூட்டியே ஒப்புக்கொண்ட விகிதத்தில் பகிரப்பட்டது.
- முஷாரகா (Musharaka): பல வணிகர்கள் ஒன்றாக இணைந்து முதலீடு செய்யும் கூட்டுப் பங்கு முறை. ஆபத்தும் இலாபமும் அனைவருக்கும் பொதுவானது. இதுவே இன்றைய கூட்டுமுதலீட்டு நிறுவனங்களின் (Joint Venture) ஆரம்ப வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது.
- சக் (Ṣakk): பணத்திற்குப் பதிலாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட எழுத்துப்பூர்வ பணப்பரிமாற்ற ஆவணம். இன்றைய Cheque (காசோலை) என்ற சொல்லின் வேர் இதுவே ஆகும். இதன் மூலம் ஆபத்தான நீண்ட தூரப் பயணங்களில் ஆயிரக்கணக்கான தங்க நாணயங்களைச் சுமந்து செல்லும் ஆபத்து குறைந்தது.
அறிவுப் பரிமாற்றமும் தொல்லியல் சான்றுகளும்
பாப் எல் மண்டெப் வழியாகப் பொருட்கள் மட்டுமல்ல, உலகை மாற்றிய அறிவும் தடையின்றிப் பயணித்தது. இந்தியாவின் பூஜ்ஜிய எண் மற்றும் கணித முறை, அரேபியர்களின் இயற்கணிதம், சீனாவின் காகிதத் தயாரிப்பு நுட்பம், கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் கப்பல் கட்டும் கலை, கிரேக்கர்களின் மருத்துவ அறிவு ஆகியவை அனைத்தும் இக்கடல்வழியைப் பயன்படுத்தி உலகம் முழுவதும் பரவின. ஏடனின் சந்தைகளில் அரபு, தமிழ், பாரசீகம், சுவாஹிலி, கிரேக்கம், எபிரேயம், குஜராத்தி எனப் பல மொழிகள் ஒலித்தன. ஒரே சந்தையில் பல கண்டங்களைச் சேர்ந்த மனிதர்கள் சங்கமித்தனர்.
இன்று ஏடன், ஜிபூட்டி, பெரெனிக்கே, குசைர் மற்றும் அய்தாப் ஆகிய இடங்களில் நடைபெற்ற அகழாய்வுகளில் இந்திய மணிகள், சீனப் பீங்கான் பாத்திரங்கள், அப்பாசிய நாணயங்கள் மற்றும் யேமன் கல்வெட்டுகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக, எகிப்தின் பெரெனிக்கே துறைமுக அகழாய்வுகளில் தென்னிந்தியத் துணிகளின் சுவடுகளும், தமிழ்ப் பிராமி எழுத்துக்கள் பொறித்த வணிகச் சான்றுகளும் கிடைத்துள்ளன. இவை அனைத்தும் ஒரு உண்மையை மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கின்றன: பாப் எல் மண்டெப் என்பது வெறும் ஒரு கடல்வாய் அல்ல, அது உலக வரலாற்றின் பொருளாதார இதயத் துடிப்பு.
ஆனால், ஒரு புதிய ஆபத்து மேற்கிலிருந்து அரபிக்கடலை நோக்கி நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவர்கள் வணிகர்களாக மட்டும் வரவில்லை, தங்களின் கப்பல்களில் பீரங்கிகளுடன் வந்தார்கள். அவர்களின் நோக்கம் வணிகம் செய்வதல்ல, மாறாக இந்த ஒட்டுமொத்த வணிகப் பாதையையும் தங்கள் முழுக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவது!
அவர்கள் வேறு யாருமல்ல… போர்த்துகீசியர்கள்!
வாஸ்கோ ட காமாவின் இந்தியப் பயணத்திற்குப் பிறகு, பாப் எல் மண்டெப்பை மையமாகக் கொண்டு வெடிக்கப்போகும் உலகின் மிகப்பெரிய கடற்போர்களைப் பற்றி அடுத்த பகுதியில் காண்போம்.
பகுதி – 4
1. சிலுவைப் போர்களும் உலக வணிகத்தின் மீதான தாக்குதலும் (கி.பி. 1099)
கி.பி. 1099-இல் ஜெருசலேம் வீழ்ந்தபோது, ஐரோப்பா முழுவதும் தேவாலய மணிகள் வெற்றியை முழங்கின. ஆனால், எகிப்து, யேமன் மற்றும் அரேபியாவின் வணிகர்கள் அதில் ஒரு பெரும் பொருளாதார ஆபத்தைக் கண்டனர். இது வெறும் மதப்போர் மட்டுமல்ல; உலக வணிகத்தின் மீது தொடுக்கப்பட்ட ஒரு மறைமுகப் போர்.
சிலுவைப் போர்கள் தொடங்கியவுடன் மத்திய தரைக்கடலின் வணிகப் பாதைகள் நிலையற்றதாக மாறின. எனினும், செங்கடல் பகுதி முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்களின் கட்டுப்பாட்டிலேயே நீடித்தது. இந்தியாவில் இருந்து வந்த மிளகு, இலவங்கப்பட்டை, ஏலக்காய், சீனப் பட்டு மற்றும் கிழக்கு ஆப்பிரிக்கத் தங்கம் ஆகியவை தொடர்ந்து பாப் எல் மண்டெப் நீரிணையைக் கடந்து ஏடன் துறைமுகத்தை வந்தடைந்தந்தன.
இதன் காரணமாகவே, எகிப்தின் பாத்திமியர்கள், அய்யூபியர்கள் மற்றும் மம்லூக் சுல்தான்கள் ஒரு கசப்பான உண்மையை ஆழமாக உணர்ந்திருந்தனர்: “ஜெருசலேமை இழந்தாலும் மீட்டுவிடலாம். ஆனால், பாப் எல் மண்டெப்பை இழந்தால் உலக வணிகத்தையே நாம் இழந்துவிடுவோம்.”
2. சலாஹுத்தீன் அய்யூபியின் பொருளாதாரப் பார்வை (கி.பி. 1173)
கி.பி. 1173-இல், உலக வரலாற்றில் புகழ்பெற்ற சலாஹுத்தீன் அய்யூபி ஏடனுக்குள் நுழைந்தார். எகிப்தையும் யேமனையும் ஒரே அரசியல் குடையின் கீழ் கொண்டு வருவதே அவரது முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது. அதற்குப் பின்னால் மதத்தைத் தாண்டி ஒரு வலுவான பொருளாதாரக் காரணி ஒளிந்திருந்தது.
- கருவூல நிதி: ஏடன் துறைமுகத்தில் வசூலிக்கப்பட்ட சுங்கவரி எகிப்தின் கருவூலத்தை நிரப்பியது.
- ராணுவப் பலம்: அந்தப் பணத்தைக் கொண்டே புதிய படைகள் உருவாக்கப்பட்டன; பிரம்மாண்டக் கோட்டைகள் கட்டப்பட்டன; போர்க்கப்பல்கள் வாங்கப்பட்டன.
சுருக்கமாகக் கூறின், ஜெருசலேமை மீட்ட சலாஹுத்தீனின் வரலாற்று வெற்றிகளுக்குப் பின்னால், ஏடன் துறைமுகத்தின் வணிக வருவாய் ஒரு மறைமுகப் பேராற்றலாகச் செயல்பட்டது.
3. ரசூலித் பேரரசின் எழுச்சியும் நிதி மையமாக மாறிய ஏடனும் (கி.பி. 1229)
யேமனின் வரலாற்றில் மிகச் சிறந்த பொருளாதார நிர்வாகத்தை வழங்கிய பெருமை ரசூலித் வம்சத்தையே (Rasulid Dynasty) சாரும். இவர்களது ஆட்சியில் ஏடன் வெறும் துறைமுகமாகத் திகழவில்லை; அது உலகின் தலைசிறந்த நிதி மையமாக உருவெடுத்தது.
அவர்களின் வியக்கத்தக்க நிர்வாக முறை பின்வருமாறு அமைந்திருந்தது:
- துல்லியமான பதிவு: கப்பல்கள் வந்தவுடன் சுங்க அதிகாரிகளால் சரக்குகள் முறையாகப் பதிவு செய்யப்பட்டன.
- பாதுகாப்பு: சரக்குகள் துல்லியமாக எடைபோடப்பட்டு, பாதுகாப்பான கிடங்குகளில் வைக்கப்பட்டன.
- நாணய மாற்று: சர்வதேச வணிகர்களுக்காக நாணய மாற்று மையங்கள் (Money Exchanges) இரவும் பகலும் இயங்கின.
- வணிக நீதிமன்றங்கள்: வெளிநாட்டு வணிகர்களுக்காகத் தனி நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்பட்டு, வணிகத் தகராறுகள் விரைவாகத் தீர்க்கப்பட்டன.
இந்தச் சிறந்த நிர்வாகத்தினால் இந்தியா, குஜராத், மலபார், தமிழகம், இலங்கை, சீனா, ஜாவா மற்றும் கிழக்கு ஆப்பிரிக்க வணிகர்கள் ஏடனைத் தங்களின் நிரந்தர வணிகத் தளமாக மாற்றினர்.
4. கிழக்கின் சந்தை: உலகப் பொருட்களின் சங்கமம்
மத்திய காலத்தில் ஏடன் துறைமுகத்தில் ஒரு நன்னாளில் நின்றிருந்தால், உலக வர்த்தகத்தையே ஒரே இடத்தில் பார்த்திருக்கலாம். அங்கு குவிந்த சர்வதேசப் பொருட்கள்:
- மலபார்: நறுமணமிக்க மிளகுக் கப்பல்கள்.
- காயல்பட்டினம் & நாகப்பட்டினம்: நேர்த்தியான துணி வணிகர்கள்.
- குஜராத்: மதிப்புமிக்க நகை வியாபாரிகள்.
- சீனா (யுவான் பேரரசு): கலைநயமிக்க பீங்கான் பாத்திரங்கள்.
- சுவாஹிலி கடற்கரை: அரிய தங்கம்.
- எகிப்து: பளபளக்கும் கண்ணாடிப் பொருட்கள்.
- பாரசீகம்: கம்பீரமான போர்க் குதிரைகள்.
- அரேபியா: சுவையான பேரீச்சம்பழங்கள்.
இதனால்தான் நடுக்காலப் பயணிகள் ஏடனை “கிழக்கின் சந்தை” (Market of the East) என்று போற்றினர்.
5. மிளகின் விலையும் தங்கத்தின் எடையும் (கி.பி. 1291)
கி.பி. 1291-இல் சிலுவைப் போர்களின் கடைசி ஐரோப்பியக் கோட்டையும் வீழ்ந்தது. இப்போது ஐரோப்பாவுக்கு இந்தியப் பொருட்கள் கிடைக்கக்கூடிய ஒரே பெரிய வழி செங்கடல் மட்டுமே என்றானது. இதனால் வெனிஸ் (Venice) வணிகர்கள் ஏடனுடன் தங்கள் உறவை பலப்படுத்தினர்.
ஆண்டொன்றுக்கு ஆயிரக்கணக்கான டன் மிளகு எகிப்து வழியாக ஐரோப்பாவை அடைந்தது. சில நேரங்களில் மிளகின் விலை தங்கத்தின் எடைக்கு நிகராக உயர்ந்தது. ஆம், ஒரு சிறிய மிளகு விதை ஒரு பேரரசின் வருவாயையே தீர்மானித்தது!
6. உலக வரைபடத்தை மாற்றிய நாள் (கி.பி. 1498)
ஆப்பிரிக்காவின் தென்முனையைச் சுற்றி வந்த ஒரு சிறிய போர்த்துகீசியக் கப்பல் இந்தியாவின் கள்ளிக்கோட்டையை அடைந்தது. அதன் தலைவன் வாஸ்கோ ட காமா. அந்தப் பயணம் உலக வரைபடத்தையே தலைகீழாக மாற்றியது.
ஐரோப்பியர்கள் இனி செங்கடல் வழியைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியதில்லை என்று நினைத்தாலும், ஏடனை அழிக்காமல் தங்களால் மசாலா வர்த்தகத்தை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதைப் போர்த்துகீசியர்கள் உணர்ந்தனர். ஏனெனில், செங்கடல் வழி இயங்கும் வரை எகிப்து, யேமன் மற்றும் வெனிஸ் ஆகிய நாடுகள் செல்வம் ஈட்டுவததைத் தடுக்க முடியாது.
7. போர்த்துகீசியப் பீரங்கிகளும் ஏடனின் வீரமும் (கி.பி. 1507)
கி.பி. 1507-இல் போர்த்துகீசியக் கடற்படைத் தளபதி அஃபோன்சோ டி அல்புகெர்க் (Afonso de Albuquerque) பீரங்கிக் கப்பல்களுடன் ஏடனை நோக்கிப் புறப்பட்டார்.
அவரது வியூகம் மிகத் தெளிவானது:
- பாப் எல் மண்டெப்பைக் கைப்பற்றுவது.
- செங்கடல் வணிகப் பாதையை முழுமையாக மூடுவது.
- எகிப்தின் பொருளாதாரத்தை முடக்கி, இந்திய மசாலா வர்த்தகத்தை போர்த்துகீசியர்களின் கைகளுக்குள் கொண்டு வருவது.
இருப்பினும், கடுமையான தாக்குதல்களுக்கு இடையிலும் ஏடன் அவ்வளவு எளிதாக வீழவில்லை. உள்ளூர் படைகளின் தீரமிக்க எதிர்ப்பால் போர்த்துகீசியர்கள் பின்வாங்க நேரிட்டது. இது ஒரு நகரத்தின் வெற்றி மட்டுமல்ல, பல நூற்றாண்டுகளாக நிலைத்திருந்த ஒரு சர்வதேச வர்த்தக அமைப்பின் வெற்றி.
8. ஒட்டோமன் பேரரசின் வருகையும் இறுதித் திருப்பமும் (கி.பி. 1517)
கி.பி. 1517-இல் எகிப்தைக் கைப்பற்றிய ஒட்டோமன் பேரரசு, தன் பார்வையைப் பாப் எல் மண்டெப் நீரிணையின் பக்கம் திருப்பியது. போர்த்துகீசியர்களைச் செங்கடலுக்குள் நுழைய விடாமல் தடுக்கவும், இந்தியப் பெருங்கடல் வணிகப் பாதையைப் பாதுகாக்கவும் அவர்கள் யேமனில் பிரம்மாண்டக் கோட்டைகளைக் கட்டி, கடற்படையைப் பலப்படுத்தினர்.
பல தசாப்தங்களாக இந்தியப் பெருங்கடலில் ஒட்டோமன்களுக்கும் போர்த்துகீசியர்களுக்கும் இடையே நடந்த வரலாற்றுப் போர்களின் மையப்புள்ளியாக மீண்டும் பாப் எல் மண்டெப் நீரிணையே இருந்தது.
முடிவுரை: ஒரு குறுகிய கடலின் நெடிய வரலாறு
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக… சபா, ஹிம்யார், அக்சும், பாரசீகம், ரஷீதூன், அப்பாசியர்கள், அய்யூபியர்கள், ரசூலித்துகள், மம்லூக்குகள், போர்த்துகீசியர்கள், ஒட்டோமன்கள் எனப் பல பேரரசுகள் தொடர்ந்து போரிட்டது ஒரு பாலைவனத்திற்காக அல்ல; ஒரு குறிப்பிட்ட நகரத்திற்காகவுமல்ல. அது உலகின் செல்வங்கள் அனைத்தும் கடந்து சென்ற ஒரு குறுகிய கடல்வாயிலுக்காக!
ஆனால், இவர்களைத் தாண்டி, இந்த நீரிணையை மட்டுமல்லாது உலகின் ஒட்டுமொத்தக் கடல்வழிகளையும் தன் ஆளுமைக்குள் கொண்டு வரவிருந்த ஒரு பிரம்மாண்ட பேரரசு அப்போது உலக அரங்கில் உருவெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. அதுதான் பிரிட்டிஷ் பேரரசு.
அவர்களின் வருகையோடு பாப் எல் மண்டெப்பின் வரலாறு எந்தப் புதிய திருப்பத்தை நோக்கிச் சென்றது?
பாகம் – 5
கி.பி. 1839-ஆம் ஆண்டின் ஜனவரி மாதத்துக் குளிர்காலைப் பொழுது அது. செங்கடலின் நீலநிறப் பரப்பில் ஒரு புதிய பேரரசின் பிரம்மாண்டமான போர்க்கப்பல்கள் மெல்லத் தோன்றின. அவை வழக்கமாக அந்தப் பகுதியில் உலவும் வணிகக் கப்பல்கள் அல்ல; மாறாக, பீரங்கிகளால் நிரப்பப்பட்டு, போர்க்கோலம் பூண்டிருந்த பிரிட்டிஷ் கடற்படைக் கப்பல்கள். அவர்களின் இலக்கு மிகத் தெளிவானதாகவும் தீர்க்கமானதாகவும் இருந்தது; அதுதான் ஏடன் துறைமுகம்.
அக்காலகட்டத்தில், இங்கிலாந்தில் ஏற்பட்ட தொழிற்புரட்சியானது அந்நாட்டை உலகிற்கே ஒரு பெரிய தொழிற்சாலையாக மாற்றியிருந்தது. ஆனால், அந்தத் தொழிற்சாலைகள் தங்கு தடையின்றி இயங்குவதற்குக் பருத்தி, தேயிலை, மசாலாப் பொருட்கள் போன்ற மூலப்பொருட்கள் பெருமளவில் தேவைப்பட்டன. இவை அனைத்தும் இந்தியாவிலிருந்தும் கிழக்காசிய நாடுகளிலிருந்தும் மட்டுமே பிரிட்டிஷாருக்குக் கிடைத்து வந்தன. ஒருவேளை இந்தியாவைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து இழந்தால், பிரிட்டிஷ் பேரரசின் பொருளாதார முதுகெலும்பே முற்றிலுமாகச் சிதைந்துவிடும் என்பதை லண்டன் ஆட்சியாளர்கள் மிக நன்றாகவே அறிந்திருந்தனர். எனவேதான், இந்தியாவுக்குச் செல்லும் மிக முக்கியமான கடல்வழியின் ‘காவல் அரணாக’ ஏடன் நகரம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
கி.பி. 1839-ல் பிரிட்டிஷ் ஈஸ்ட் இந்தியா கம்பெனி ஏடனைக் கைப்பற்றியது. இந்த நிகழ்வு என்பது ஏதோ ஒரு சாதாரண நகரைக் கைப்பற்றிய வரலாற்றுச் சம்பவம் அல்ல; உலகப் பொருளாதாரத்தின் மிக முக்கிய கடல் நுழைவாயில்களில் ஒன்றை பிரிட்டிஷ் பேரரசு தன் முழுக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்த ஒரு வரலாற்றுத் திருப்புமுனை ஆகும்.
நீராவிக் கப்பல்களின் புரட்சியும் நிலக்கரி வேட்டையும்
அதுவரை உலகக் கடல் வர்த்தகம் என்பது இயற்கையான காற்றின் திசையையும் வேகத்தையும் நம்பியே, பாய்மரக் கப்பல்களின் துணையோடு நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால், நீராவி இயந்திரங்களின் வருகை அந்த விதியை தலைகீழாக மாற்றியது. காற்றை வென்று நினைத்த திசையில் பயணித்த அந்த நீராவிக் கப்பல்களை இயக்க, பெருமளவில் நிலக்கரி தேவைப்பட்டது. இந்தத் தேவையைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்ட ஏடன் துறைமுகம், உலகிலேயே மிகப்பெரிய நிலக்கரி நிரப்பும் நிலையமாக (Coaling Station) உருவெடுத்தது.
இந்தியா நோக்கிப் பயணித்த ஒவ்வொரு பிரிட்டிஷ் கப்பலும் ஏடனில் நங்கூரமிட்டு, நிலக்கரி நிரப்பியே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இதனால், பல நூற்றாண்டுகளாக முடங்கிக் கிடந்த ஏடன் துறைமுகம் மீண்டும் செல்வக் கொழிப்பில் மிதக்கத் தொடங்கியது. ஆனால், இந்த முறை அந்தச் செல்வம் ஏமனின் கருவூலத்தை நிரப்பவில்லை; மாறாக, அது நேரடியாக லண்டனின் பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்தப் பயணித்தது.
உலக வரைபடத்தை மாற்றிய சூயஸ் கால்வாய் (கி.பி. 1869)
கி.பி. 1869-ல் உலக வரலாற்றில் மற்றுமொரு பிரம்மாண்டப் புரட்சி வெடித்தது; அதுதான் சூயஸ் கால்வாயின் திறப்பு. மத்திய தரைக்கடலையும் செங்கடலையும் நேரடியாக இணைத்த இக்கால்வாய், ஐரோப்பாவிலிருந்து இந்தியா வருவதற்கு ஆப்பிரிக்காவைச் சுற்றிச் சென்ற ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தூரத்தை ஒரே இரவில் குறைத்தது.
இந்தக் கால்வாயின் வருகையால் பாப் எல் மண்டெப் நீரிணையின் முக்கியத்துவம் குறைந்துவிடும் என்று சிலர் கணித்தனர். ஆனால், யதார்த்தத்தில் அதன் முக்கியத்துவம் பல மடங்கு உயர்ந்தது. ஏனெனில், சூயஸ் கால்வாய்க்குள் நுழைய விரும்பும் அல்லது அதிலிருந்து வெளியேறும் ஒவ்வொரு கப்பலும், முதலில் பாப் எல் மண்டெப் என்னும் இந்தச் ‘செங்கதவைக்’ கடந்துதான் ஆக வேண்டும் என்ற நிலை உருவானது. இதன் காரணமாக, இந்த நீரிணை உலகின் மிக பரபரப்பான, தவிர்க்க முடியாத கடல்வழியாக மாறியது.
உலகப் போர்களின் மையப்புள்ளியாக மாறிய நீரிணை
முதல் உலகப் போரின்போது பிரிட்டன் செங்கடலைத் தன் இரும்புக் கரங்களுக்குள் வைத்திருந்தது. இந்திய வீரர்கள் ஏடனில் பாதுகாப்புப் பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். உலகப் போருக்குத் தேவையான கச்சா எண்ணெய், ஆயுதங்கள், உணவுப் பொருட்கள் மற்றும் ராணுவப் படைகள் என அனைத்தும் இந்த ஒற்றை வழித்தடம் வழியாகவே பாய்ந்தன.
அடுத்து வந்த இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, இத்தாலி நாடு எரித்திரியாவிலும் எத்தியோப்பியாவிலும் தன் படைகளை நிலைநிறுத்தியது. அப்போது, பாப் எல் மண்டெப் மீண்டும் உலகப்போர் வியூகத்தின் மையப்புள்ளியானது. இந்தக் குறுகிய நீரிணை மட்டும் ஏதேனும் ஒரு காரணத்தால் மூடப்பட்டால், பிரிட்டனின் கிழக்கத்திய சாம்ராஜ்யத்துடனான தொடர்பே முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டுவிடும் என்ற அச்சம் லண்டனை உலுக்கியது. எனவே, எந்த விலையைக் கொடுத்தாவது ஏடன் துறைமுகம் பிரிட்டனால் பாதுகாக்கப்பட்டது.
சுதந்திரமும் தொடரும் புவிசார் அரசியல் சவால்களும்
சுமார் 128 ஆண்டுகால ஆதிக்கத்திற்குப் பிறகு, கி.பி. 1967-ல் பிரிட்டிஷ் பேரரசு இறுதியாக ஏடனை விட்டு வெளியேறியது. ஏமன் நாடு தனது சுதந்திரத்தைப் பெற்றது. ஆனால், அந்தச் சுதந்திரத்தோடு அங்கு அமைதி உடனடியாக வரவில்லை. உள்நாட்டுப் போர்கள், அரசியல் புரட்சிகள், வட ஏமன் – தென் ஏமன் பிரிவினை மற்றும் வல்லரசுகளின் குளிர்போர் அரசியல் என அந்தப் பிராந்தியம் தொடர்ந்து பதற்றத்திலேயே இருந்தது. ஆயினும், இந்த அரசியல் புயல்களால் உலக வர்த்தகத்தை நிறுத்த முடியவில்லை; உலக நாடுகளின் பிரம்மாண்டக் கப்பல்கள் பாப் எல் மண்டெப்பைக் கடந்தபடிதான் இருந்தன.
இன்று 21-ஆம் நூற்றாண்டிலும் உலக வர்த்தகத்தின் உயிர்நாடியாக இந்த நீரிணையே விளங்குகிறது. பாரசீக வளைகுடாவின் கச்சா எண்ணெய், திரவ இயற்கை எரிவாயு (LNG), ஆசியாவின் அதிநவீன மின்னணு சாதனங்கள், ஐரோப்பாவின் பிரம்மாண்ட இயந்திரங்கள் மற்றும் ஆப்பிரிக்காவின் விலைமதிப்பற்ற கனிம வளங்கள் என அனைத்தும் இந்தக் குறுகிய கடல்வாயிலின் வழியேதான் செல்கின்றன. ஒரு நாளைக்கு நூற்றுக்கணக்கான கப்பல்கள் என உலகப் பொருளாதாரத்தின் இதயத் துடிப்பு இன்றும் இந்த நீரிணையில்தான் கேட்கிறது.
வரலாறு மீண்டும் திரும்புகிறது: ஹூதி தாக்குதல்கள்
சமீபத்திய 2023–2025 காலகட்டத்தில், ஏமனின் ஹூதி (Houthi) இயக்கம் செங்கடலில் பயணித்த வணிகக் கப்பல்களை நோக்கி ஏவுகணைகளையும் ட்ரோன்களையும் ஏவித் தாக்கியது. இந்த அச்சுறுத்தலால் உலகக் கப்பல் நிறுவனங்கள் தங்களின் வழித்தடங்களை ஆப்பிரிக்காவின் நன்னம்பிக்கை முனை (Cape of Good Hope) வழியாக மாற்றின.
பொருளாதாரத் தாக்கம்: இந்த வழித்தட மாற்றத்தால் பயண நேரம் மற்றும் எரிபொருள் செலவு விண்ணைத் தொட்டது. காப்பீட்டுக் கட்டணமும் சரக்குக் கட்டணமும் பல மடங்கு உயர்ந்ததால், அது உலகளாவிய பணவீக்கத்தை ஏற்படுத்தி சாமானிய மக்களின் சந்தை விலையையும் மாற்றியமைத்தது. மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு குறுகிய கடல்வாயிலில் ஏற்பட்ட பதற்றம் எப்படி உலகப் பொருளாதாரத்தை ஆட்டியசைத்ததோ, அதே வரலாறு இன்றும் நவீன வடிவில் அரங்கேறியது.
தொல்லியல் சொல்லும் மௌனச் சாட்சிகள்
இன்று நம் கண்முன்னே இருக்கும் மாரிப் அணை, சபா நாகரிகத்தின் கல்வெட்டுகள், ரசூலித் காலத்து நாணயங்கள், ஏடன் துறைமுகத்தின் இடிபாடுகள், எகிப்தின் பெரெனிக்கே அகழாய்வுகள் போன்ற வரலாற்றுச் சின்னங்கள் வெறும் மண்பாண்டங்களோ இடிபாடுகளோ அல்ல. அங்கு கண்டெடுக்கப்பட்ட ரோமானிய நாணயங்கள், இந்திய மணிகள் மற்றும் சீனப் பீங்கான் பாத்திரங்கள் ஆகியவை வரலாற்று நூல்கள் சொல்வது வெறும் கற்பனைக் கதைகள் அல்ல என்பதையும், உலகப் பொருளாதாரத்தை இந்த நீரிணைதான் பல நூற்றாண்டுகளாகத் தீர்மானித்தது என்பதையும் மண்ணுக்குள் புதைந்திருந்து நிரூபிக்கும் ஆணித்தரமான சான்றுகளாகும்.
பாப் எல் மண்டெப் என்பது வெறும் புவியியல் நீரிணை அல்ல; அது உலகப் பொருளாதாரத்தின் ‘தேர்வுத் தாள்’. அதைப்பொறுப்புடன் கையாண்டு சரியாகப் புரிந்துகொண்ட ஒவ்வொரு பேரரசும் வரலாற்றில் செழித்தோங்கியது; அதை அலட்சியம் செய்தவர்கள் கால ஓட்டத்தில் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.
சபா அரசர்கள் அதை உணர்ந்தார்கள்; ஹிம்யார் அதற்காகப் போரிட்டது. அக்சும் பேரரசு அதற்காகக் கடலைக் கடந்தது; பாரசீகர்கள் அதன் மீது படையெடுத்தனர். அப்பாசியர்கள் அதன் மூலம் உலக வணிகத்தை ஒருங்கிணைத்தனர்; ரசூலித்துகள் அதனால் பெரும் செல்வந்தர்களானார்கள். போர்த்துகீசியர்கள் அதைக் கைப்பற்றத் துடித்தனர்; ஒட்டோமன்கள் அதைக் காவல் காத்தனர். இறுதியாக, பிரிட்டிஷார் அதைக் கொண்டே தங்கள் உலகளாவிய சாம்ராஜ்யத்தை நிர்வகித்தனர். இன்றும் உலகின் நவீன வல்லரசுகள் தங்கள் இமைகாக்கும் விழிகளை இந்த நீரிணையின் மீதுதான் பதித்திருக்கின்றன.
வரலாறு நமக்கு மீண்டும் மீண்டும் ஒரு நிதர்சன உண்மையை உரக்கச் சொல்கிறது; உலகின் தலைவிதியை பல நேரங்களில் நாடுகளின் தலைநகரங்கள் தீர்மானிப்பதில்லை, மாறாக உலக வரைபடத்தில் மிகச் சிறிய கோடாகத் தோன்றும் ‘பாப் எல் மண்டெப்’ போன்ற ஒரு குறுகிய கடல்வாயில்தான் தீர்மானிக்கிறது.
(தொடரும்)