கர்ணன் தருமவானா?
தர்மத்தின் வாழ்வுதனைச் சூது கவ்வும்போதெல்லாம், அந்தத் தர்மத்தின் மறுஉருவமாகவே கர்ணன் இருந்தான் என்றொரு பிம்பம் நம் சமூகத்தில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது.
செஞ்சோற்றுக் கடன் தீர்க்கத் தீயவனுடன் சேர்ந்திருந்தாலும், கர்ணன் அடிப்படையில் மாபெரும் தருமவான் என்று பலரும் வாதிடுவதுண்டு. ஆனால், வியாச பாரதம் கர்ணனின் தர்மத்தைப் பற்றி என்ன சொல்கிறது என்பதைப் பார்ப்போம்.
தன்னை தர்மத்தின் காவலனாகக் காட்டிக்கொள்ளும் கர்ணன், மகாபாரதத்தில் செய்த அதர்மங்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல. ஒரு தருமவான் செய்யவே கூடாத அத்தனை இழிவான செயல்களையும் கர்ணன் எந்த உறுத்தலும் இன்றிச் செய்திருக்கிறான்.
பாண்டவர்களை அரக்கு மாளிகையில் வைத்து உயிருடன் எரிக்கத் திட்டமிட்ட சதி, பீமனுக்கு விஷம் வைத்து ஆற்றில் வீசிய கொடூரம் எனத் துரியோதனன் செய்த அத்தனை கீழ்த்தரமான சதித்திட்டங்களுக்கும் பின்னால் முக்கிய ஆலோசகனாக இருந்து துணைநின்றவன் கர்ணன்.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, சூதாட்டச் சபையில் உரிக்கப்பட்டது திரௌபதியின் சேலை அல்ல, கர்ணனது தர்மம் நிர்வாணமாக உரிபட்டது.
சகுனியின் வஞ்சகத்தால் பாண்டவர்கள் அனைத்தையும் இழந்து நின்றபோது, குலமகள் திரௌபதியைக் கேசத்தைப் பிடித்து இழுத்து வந்து சபையில் நிறுத்தியது துச்சாதனன் என்றாலும், அவளைத் துகில் உரியச் செய்யத் தூண்டியவன் கர்ணன்தான்.
“திரௌபதி, உனது கணவர்கள் அனைவரும் அடிமைகளாகிவிட்டார்கள். அடிமைக்கு எதற்கு மேலாடை? ஐந்து கணவர்களை உடையவள் ஒரு விலைமகளுக்குச் சமமானவள். விலைமகள் ஒருத்தியைச் சபைக்குக் கொண்டு வருவதோ, அவளைத் துகிலுரிப்பதோ எந்த விதத்திலும் அதர்மம் ஆகாது” என்று துச்சாதனனுக்கு உத்தரவிட்டவன் இதே தான வீர சூர தருமவான் கர்ணன்தான்.
ஒரு பெண்ணைச் சபையில் வைத்து இவ்வளவு கீழ்த்தரமாக விமர்சித்து, துகிலுரிக்கச் சொன்னவனை எந்த அறத்தின் அடிப்படையில் தருமவான் என்று ஏற்க முடியும்?
போர்க்களத்தில் அவன் பின்பற்றிய தர்மமும் லட்சணமானதுதான். பதின்மூன்றாம் நாள் போரில், தனித்து விடப்பட்ட இளம் பாலகன் அபிமன்யுவை நேருக்கு நேர் நின்று வெல்ல முடியாமல், பின்னால் இருந்து அம்பெய்து அவனது வில்லின் நாணை அறுத்தவன் கர்ணன்.
நிராயுதபாணியான ஒரு சிறுவனைப் பல மகாரதர்கள் சுற்றி வளைத்துக் கொடூரமாகக் கொலை செய்த அந்த மாபெரும் அதர்மத்தின் முக்கியக் குற்றவாளியும் கர்ணனே.
தர்மம் என்பது தான் உண்ட சோற்றுக்காகச் செஞ்சோற்றுக் கடன் தீர்க்கிறேன் என்று தீயவனுடன் கைகோர்த்து நிற்பதுவா? இல்லை, எது சரியோ அதன் பக்கம் நிற்பதே தர்மம்.
தருமத்திற்கும் செஞ்சோற்றுக் கடனுக்கும் மிகச்சிறந்த உதாரணம் விகர்ணன். அண்ணன் இல்லை, அரசனில்லை யார் முன் நின்று சொன்னாலும் தர்மத்தின் பக்கம் மிகச்சரியாக நின்றவன் விகர்ணன்.
தன் தாயான குந்தி வந்து கேட்டபோதும், தர்மத்தின் வடிவமான கிருஷ்ணன் வந்து அறிவுறுத்தியபோதும், அதை மறுத்து அதர்மத்தின் பக்கமே இறுதிவரை நின்ற கர்ணன் எந்த விதத்திலும் தருமவான் அல்ல. இத்தனை நாள் ஆகிவிட்டது, இன்னும் கொஞ்ச நாள் இருக்குமிடத்திலே இருந்துவிடலாமே என்ற காரணமாகக் கூட இருக்கலாம்.
தீயவர்களின் தோழமையால் அதர்மத்தின் மொத்த உருவமாகவே வாழ்ந்து வீழ்ந்தவனுமே கர்ணன் (வீழ்ந்தவனுமே கர்ணன் – அல்லது ‘வீழ்ந்தவனுமே ஆவான் கர்ணன்’).
மேலும் கர்ணன் இப்படி எல்லாம் வாழக் காரணம் என்ன? அவன் உயர்ந்த சூரியனின் அம்சமாகிற்றே என்று கேள்வி வரும் தானே? அதை நாம் பின்வரும் அத்தியாயங்களில் பார்க்கலாம்.
(தொடரும்)
