- வரலாற்றின் மறைக்கப்பட்ட பக்கங்கள் – 1
- வரலாற்றின் மறைக்கப்பட்ட பக்கங்கள் – 1 : அத்தியாயங்கள் 5, 6, 7 & 8
அத்தியாயம் 5 – ஒரு தத்துவஞானியின் தலைக்கு வெகுமதி அறிவிக்கப்பட்டதா?
மெலோஸ் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் டயகோரஸின் வாழ்க்கை குறித்த வரலாற்றுக் குறிப்புகள் மேலும் சிக்கலானவையாகின்றன.
டயகோரஸ் ஏதென்ஸில் வாழ்ந்தபோது அங்கிருந்த எலியூசிஸ் மர்மச் சடங்குகளை (Eleusinian Mysteries) விமர்சித்ததாகப் பண்டைய மரபுகள் தெரிவிக்கின்றன.
இந்தச் சடங்குகள் அன்றைய கிரேக்க உலகின் மிக முக்கியமான மத நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக இருந்தன.
டெமீட்டர் மற்றும் பெர்செபோன் ஆகிய தெய்வங்களுடன் தொடர்புடைய இந்தச் சடங்குகள், வாழ்க்கை, மரணம், மறுபிறப்பு போன்ற நம்பிக்கைகளுடன் இணைந்திருந்தன.
அவற்றில் பங்கேற்பவர்களுக்குக் குறிப்பிட்ட ரகசியச் சடங்குகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. அவற்றின் உள்ளடக்கங்களைப் பொதுவெளியில் வெளிப்படுத்துவது கடுமையான மத அவமதிப்பாகக் கருதப்பட்டது.
டயகோரஸ் அந்தச் சடங்குகளைப் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசியதாகவும், அவற்றைக் கேலி செய்ததாகவும் அவர் மீது குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன.
இதற்கான முக்கியமான இலக்கிய ஆதாரங்களில் ஒன்று அரிஸ்டோபேன்ஸின் The Birds என்ற நாடகம். கி.மு. 414-ஆம் ஆண்டில் மேடையேற்றப்பட்ட இந்த நாடகத்தில் டயகோரஸைப் பிடித்துக் கொடுப்பதற்கான வெகுமதி குறித்த குறிப்பு இடம்பெறுகிறது.
பிற்காலத்தில் தொகுக்கப்பட்ட Suda என்ற பைசாண்டியக் கலைக்களஞ்சியமும் இந்தச் செய்தியைப் பதிவு செய்கிறது.
அவரைக் கொன்று கொண்டுவருபவருக்கு ஒரு டாலண்ட், உயிருடன் பிடித்துக் கொண்டுவருபவருக்கு இரண்டு டாலண்ட் எனப் பரவலாக மேற்கோள் காட்டப்படும் செய்தி இந்தப் பிற்கால மரபில் காணப்படுகிறது.
ஒரு டாலண்ட் என்பது அன்றைய கிரேக்க உலகில் மிகப் பெரிய மதிப்புள்ள தொகை. இன்றைய பண மதிப்புடன் இதனை நேரடியாக ஒப்பிட முடியாது. இருந்தாலும் ஒரு மனிதரைப் பிடிப்பதற்காக இவ்வளவு பெரிய வெகுமதி அறிவிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுவது அவரது பெயர் எத்தகைய சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியிருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.
ஆனால் இங்கே நாம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியைக் கேட்க வேண்டும்.
டயகோரஸ் உண்மையில் என்ன செய்தார்?
அவர் கடவுள்களை நம்பவில்லை என்பதற்காக மட்டுமே குற்றம் சாட்டப்பட்டாரா? அல்லது மத ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தியதாகக் கூறப்பட்ட செயல்கள்தான் அவருக்கு எதிரான நடவடிக்கைக்குக் காரணமா?
இதற்கான பதில் ஒரே மாதிரியாக இல்லை.
சில பண்டைய ஆதாரங்கள் அவருடைய இறைமறுப்பு சார்ந்த கருத்துகளை வலியுறுத்துகின்றன. மற்ற சில ஆதாரங்கள் அவர் மதச் சடங்குகளைப் பற்றிப் பேசியதும், அவற்றை அவமதித்ததாகக் கூறப்பட்டதுமே பிரச்சினையாக இருந்திருக்கலாம் எனக் காட்டுகின்றன.
அந்தக் கால ஏதென்ஸில் ஒருவரின் தனிப்பட்ட நம்பிக்கையும் அவர் பொதுவெளியில் நடந்துகொண்ட விதமும் தெளிவாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.
இதனால்தான் டயகோரஸின் வழக்கு வெறும் மத விவாதமாக இல்லாமல் அரசியல் மற்றும் சமூகப் பிரச்சினையாக மாறியது.
அத்தியாயம் 6 – அவருக்குக் கொடூரமான மரண தண்டனை வழங்கப்பட்டதா?
இந்தக் கதையைப் படிக்கும் பலருக்கும் இயல்பாக எழும் கேள்வி இதுதான்.
டயகோரஸுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டதா? அவர் தூக்கிலிடப்பட்டாரா? சித்திரவதை செய்யப்பட்டாரா? அவருடைய இறுதி நாட்கள் எப்படி இருந்தன?
இதற்கான பதில் நாம் எதிர்பார்ப்பதைவிடச் சிக்கலானது.
டயகோரஸுக்கு எதிராகக் கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாகப் பண்டைய ஆதாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால் அவருக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டதாக உறுதிப்படுத்தும் நம்பகமான பதிவு நம்மிடம் இல்லை.
கி.மு. முதல் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வரலாற்றாசிரியர் டியோடோரஸ் சிக்குலஸ், தனது Historical Library, Book XIII, 6.7 பகுதியில், டயகோரஸ் மத அவமதிப்புக் குற்றச்சாட்டை எதிர்கொண்டு ஏதென்ஸை விட்டு வெளியேறியதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
அதே காலத்தைச் சேர்ந்த இலக்கிய ஆதாரமான அரிஸ்டோபேன்ஸின் The Birds நாடகமும் அவரைப் பிடிப்பதற்கான வெகுமதி அறிவிக்கப்பட்டிருந்ததைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
பிற்கால Suda குறிப்புகளும் இதே செய்தியை விரிவுபடுத்துகின்றன.
எனவே இரண்டு விஷயங்களைத் தெளிவாகப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
ஒன்று, டயகோரஸுக்கு எதிராகக் கடுமையான மத அவமதிப்புக் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன என்பதற்கான ஆதாரங்கள் உள்ளன.
மற்றொன்று, அவர் உண்மையில் பிடிபட்டு மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார் என்பதற்கான உறுதியான ஆதாரம் இல்லை.
அவருடைய இறப்பு எப்போது, எங்கு, எவ்வாறு நிகழ்ந்தது என்பதும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.
சில வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் அவர் ஏதென்ஸிலிருந்து வெளியேறிய பிறகு என்ன ஆனார் என்பதைப் பற்றிய ஊகங்களை முன்வைத்துள்ளனர். ஆனால் அவற்றை உறுதியான வரலாற்றுத் தகவல்களாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.
இங்கேதான் வரலாறு சில நேரங்களில் நம்மை ஏமாற்றுகிறது.
நாம் ஒரு கதைக்கு முடிவைத் தேடுகிறோம். ஆனால் வரலாற்று ஆவணங்கள் அந்த முடிவை வழங்குவதில்லை.
டயகோரஸின் வாழ்க்கையும் அப்படிப்பட்ட ஒன்றுதான்.
அவருடைய இறுதிக்காலத்தைப் பற்றிய உறுதியான தகவல்கள் இல்லாவிட்டாலும், பண்டைய உலகின் இறைமறுப்பு மற்றும் மத விமர்சனம் குறித்த விவாதங்களில் அவரது பெயர் தொடர்ந்து இடம்பெற்றது.
அவருடைய உடல் எங்கு மறைந்தது என்பதைவிட, அவருடைய பெயர் ஏன் மறையவில்லை என்பதே வரலாற்று ரீதியாக முக்கியமான கேள்வியாக மாறுகிறது.
அத்தியாயம் 7 – ஒரு மனிதனின் கேள்வி உருவாக்கிய சமூக விவாதம்
டயகோரஸ் ஒரு பெரிய அரசியல் புரட்சியை நடத்தியதாக வரலாறு கூறவில்லை.
அவர் தலைமையில் ராணுவம் இயங்கவில்லை. ஒரு நகர அரசைக் கைப்பற்றவில்லை. புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையையும் உருவாக்கவில்லை.
ஆனால் அவருடைய பெயர் ஒரு பெரிய அறிவுசார் விவாதத்தின் அடையாளமாக மாறியது.
அந்த விவாதத்தின் மையம் நம்பிக்கை.
ஒரு மனிதன் பிறந்ததிலிருந்து ஒரு மத நம்பிக்கையை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா? அல்லது தனக்குத் தோன்றும் கேள்விகளின் அடிப்படையில் அதை மறுபரிசீலனை செய்யலாமா?
பண்டைய கிரேக்கத்தில் இத்தகைய கேள்விகள் அவருக்கு முன்பும் எழுந்திருந்தன. செனோபனீஸ், அனாக்ஸகோரஸ் உள்ளிட்ட சிந்தனையாளர்கள் மரபுவழிக் கடவுள் கருத்துகளையும் இயற்கையைப் பற்றிய பாரம்பரிய விளக்கங்களையும் விமர்சித்திருந்தனர்.
டயகோரஸின் பெயர் அந்த அறிவுசார் வரலாற்றில் தனித்த அடையாளத்தைப் பெற்றது.
அவருடைய பெயர் பிற்கால எழுத்தாளர்களால் இறைமறுப்பாளர்களைக் குறிப்பிடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் அவருடைய சொந்தத் தத்துவத்தை முழுமையாக மீட்டெடுக்கும் அளவுக்கு எழுத்து ஆதாரங்கள் கிடைக்கவில்லை.
அவருடைய வரலாற்றிலிருந்து மூன்று முக்கியமான சமூக அம்சங்களைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.
முதலாவது – நம்பிக்கையை விமர்சிக்கும் உரிமை. ஒரு கருத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முன்பு அதற்கான காரணத்தை அறிய வேண்டும் என்ற அறிவுசார் அணுகுமுறை கிரேக்கத் தத்துவ உலகில் வளர்ந்து வந்தது. டயகோரஸ் இந்த மாற்றத்தின் ஒரே காரணம் அல்ல. ஆனால் அந்த விவாதத்தின் முக்கிய அடையாளங்களில் ஒருவராக அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார்.
இரண்டாவது – மதமும் அரசும் கொண்டிருந்த உறவு. மதம் என்பது தனிமனிதனின் வழிபாட்டு விஷயமாக மட்டும் இல்லாமல், நகரத்தின் சட்டம், சமூக ஒற்றுமை மற்றும் குடிமக்களின் அடையாளத்துடன் இணைந்திருந்தது. எனவே மதத்தை விமர்சிப்பது அரசியல் நடவடிக்கையை ஈர்க்கக்கூடியதாக இருந்தது.
மூன்றாவது – அறிவுசார் சுதந்திரத்தின் விலை. ஒரு சமூகத்தில் கேள்வி கேட்பவர்களுக்கு இடமில்லாதபோது அறிவின் வளர்ச்சி எவ்வாறு பாதிக்கப்படலாம் என்பதை டயகோரஸின் வாழ்க்கை நினைவூட்டுகிறது.
அவருடைய கருத்துகள் அன்றைய சமூகத்தை எவ்வளவு மாற்றின என்பதைத் துல்லியமாக அளவிட முடியாது. ஆனால் அவருக்கு எதிராக எழுந்த குற்றச்சாட்டுகளும் நடவடிக்கைகளும் அக்காலத்தில் சிந்தனைச் சுதந்திரத்திற்கு இருந்த வரம்புகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.
அத்தியாயம் 8 – டயகோரஸுக்குப் பிறகும் தொடர்ந்த விவாதம்
டயகோரஸின் வரலாறு முடிவடைந்த பிறகும் கிரேக்கத்தில் மதம், தத்துவம் மற்றும் அரசியல் அதிகாரம் ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான மோதல் தொடர்ந்தது.
அதில் குறிப்பிடத்தக்கவர் சாக்ரடீஸ் (Socrates).
கி.மு. 399-ஆம் ஆண்டில் சாக்ரடீஸ் ஏதென்ஸில் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார்.
நகரம் அங்கீகரித்த தெய்வங்களை மதிக்கவில்லை, புதிய தெய்வீகக் கருத்துகளை அறிமுகப்படுத்தினார், இளைஞர்களைக் கெடுத்தார் என்பன அவருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகள்.
அவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. அவர் நஞ்சு அருந்தி உயிரிழந்தார்.
டயகோரஸுக்கும் சாக்ரடீஸுக்கும் இடையில் நேரடியான தொடர்பு இருந்ததாக நிரூபிக்கப்படவில்லை. இருவருடைய வழக்குகளும் ஒரே மாதிரியானவையும் அல்ல.
ஆனால் இருவருடைய வரலாறும் ஒரு பொதுவான பிரச்சினையை நமக்குக் காட்டுகின்றன.
ஒரு சமூகத்தில் நிலவும் நம்பிக்கைகளையும் மரபுகளையும் கேள்விக்கு உட்படுத்தும்போது, ஒரு சிந்தனையாளர் எத்தகைய எதிர்ப்பைச் சந்திக்கக்கூடும்?
சாக்ரடீஸின் வழக்கு இந்தப் பிரச்சினையை இன்னும் வெளிப்படையாகக் காட்டியது. அவருடைய மரணத்திற்குப் பிறகும் பிளேட்டோ உள்ளிட்ட தத்துவஞானிகள் அவருடைய வாழ்க்கையையும் சிந்தனைகளையும் எழுத்துகளில் பாதுகாத்தனர்.
அதன் மூலம் சிந்தனையாளரின் உடல் அழிக்கப்பட்டாலும் அவருடைய கேள்விகள் அடுத்த தலைமுறைகளுக்குச் செல்ல முடியும் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டது.
இந்த வரலாறு கிரேக்கத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை.
ரோமானியப் பேரரசிலும், பின்னர் ஐரோப்பிய வரலாற்றிலும் மத அதிகாரம், அரசியல் அதிகாரம், அறிவியல் சிந்தனை ஆகியவற்றுக்கு இடையே பல்வேறு மோதல்கள் நிகழ்ந்தன.
அவற்றை எல்லாம் டயகோரஸின் நேரடித் தாக்கமாகக் கருத முடியாது. ஆனால் மத நம்பிக்கையை விமர்சிப்பதும், அதிகாரத்திடம் கேள்வி எழுப்புவதும் மனித வரலாற்றில் தொடர்ந்து நிகழ்ந்துவரும் அறிவுசார் போராட்டங்கள் என்பதை அவரது வாழ்க்கை நினைவூட்டுகிறது.
இறுதிப் பார்வை – வரலாறு நமக்குச் சொல்லும் பாடம்
டயகோரஸின் வாழ்க்கையைப் படிக்கும்போது அவரை ஒரு நாத்திகராக மட்டுமே பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
அவர் வாழ்ந்த காலத்தின் அரசியல் அமைப்பு, ஏதென்ஸின் கடல்சார் ஆதிக்கம், மெலோஸ் தீவின் அழிவு, மத நிறுவனங்களின் சமூகச் செல்வாக்கு, சிந்தனையாளர்களின் பாதுகாப்பற்ற நிலை எனப் பல பரிமாணங்களில் இந்த வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
மெலோஸ் தீவின் அழிவு நமக்கு ஒரு பொருளாதாரப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
இயற்கை வளங்கள் இருப்பது மட்டுமே ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யாது. அரசியல் சுதந்திரம், மனித வளம், சொத்துரிமை, வணிகச் சுதந்திரம் ஆகியவையும் அவசியம்.
ஒரு சமூகத்தின் உற்பத்தித் திறனை அழித்து, அதன் மக்களைப் பிரித்து, சொத்துரிமையை மாற்றியமைத்தால் அந்தச் சமூகத்தின் பொருளாதார அமைப்பும் சிதைந்துவிடும்.
டயகோரஸின் வாழ்க்கை வேறொரு பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
ஒரு சமூகத்தில் அதிகாரம் கொண்டவர்கள் தங்களுடைய கருத்துகளை மட்டுமே உண்மையாக அறிவிக்கத் தொடங்கினால், கேள்வி கேட்கும் மனிதர்களின் இடம் சுருங்கிவிடும்.
அதே நேரத்தில், வரலாற்றை ஆராயும்போது ஒரு மனிதருக்குச் சொந்தமில்லாத கருத்துகளையும் செயல்களையும் அவர்மீது சுமத்தக்கூடாது என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
டயகோரஸின் தத்துவத்தை முழுமையாக அறிய முடியவில்லை. அவருடைய மரணத்தையும் உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை.
ஆனால் அவருடைய பெயரைச் சுற்றி உருவான விவாதங்கள், பண்டைய கிரேக்கச் சமூகத்தில் நம்பிக்கை, அதிகாரம் மற்றும் அறிவுசார் சுதந்திரம் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று மோதின என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.
இறுதியில் நமக்கு ஒரு கேள்வி எஞ்சுகிறது.
மனித வரலாற்றில் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியவர்கள் அதிகாரத்தில் இருந்தவர்களா? அல்லது அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்டவர்களா?
இதற்கு ஒரே பதில் கிடையாது.
ஆனால் டயகோரஸின் பெயர் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் வரலாற்றில் நிலைத்திருப்பதற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது.
அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் அவருடைய கருத்துகள் சர்ச்சைக்குரியவையாக இருந்தன. பிற்காலத்தில் அவை தத்துவ விவாதங்களின் ஒரு பகுதியாக மாறின. இன்று அவற்றை வரலாற்று ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் மீண்டும் ஆராய்கிறோம்.
ஒரு மனிதனின் சிந்தனையை எதிர்க்கலாம். அவனுடைய குரலை ஒடுக்கலாம். அவன் வாழ்ந்த சமூகத்திலிருந்து அவனை வெளியேற்றலாம்.
ஆனால் அவன் எழுப்பிய கேள்விகள் அடுத்த தலைமுறைகளிடம் செல்வதை எப்போதும் தடுக்க முடியாது.
இதுதான் டயகோரஸ் ஆஃப் மெலோஸ் விட்டுச் சென்ற வரலாற்றின் மிக முக்கியமான சுவடு.
ஆய்வுக்கான முக்கிய வரலாற்று ஆதாரங்கள்
இந்த ஆய்வுத் தொடரை உருவாக்குவதற்கும், எதிர்காலத்தில் விரிவுபடுத்துவதற்கும் பின்வரும் முதன்மை மற்றும் ஆய்வு ஆதாரங்கள் முக்கியமானவை.
பண்டைய வரலாற்று மற்றும் இலக்கிய ஆதாரங்கள்
- Thucydides – History of the Peloponnesian War, Book V, Sections 84–116. மெலோஸ் முற்றுகை, ஏதென்ஸ்–மெலோஸ் பேச்சுவார்த்தை மற்றும் படையெடுப்பின் விளைவுகள்.
- Aristophanes – The Birds, குறிப்பாக 1071–1075 பகுதிகள். டயகோரஸைப் பிடிப்பதற்கான வெகுமதி பற்றிய சமகால இலக்கியக் குறிப்பு.
- Diodorus Siculus – Historical Library, Book XIII, 6.7. டயகோரஸுக்கு எதிரான மத அவமதிப்புக் குற்றச்சாட்டு மற்றும் ஏதென்ஸிலிருந்து வெளியேறியது குறித்த பதிவு.
- Suda – Diagoras of Melos குறித்த பதிவு. அவருடைய வாழ்க்கை, மதச் சடங்குகள் குறித்த குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் வெகுமதி அறிவிப்பு தொடர்பான பிற்காலக் குறிப்பு.
நவீன வரலாற்று ஆய்வுகள் 5. J. N. Bremmer – Diagoras, of Melos, lyric poet active in Athens, late 5th cent. BCE, Oxford Classical Dictionary, 2016. 6. Alexander Meert (2018) – The Atheist Writings of Diagoras of Melos: New Approaches to the Authenticity of “Phrygioi Logoi” and “Apopyrgizontes Logoi”, L’Antiquité Classique, Volume 87, pp. 1–12. 7. Tim Whitmarsh (2016) – Diagoras, Bellerophon and the Siege of Olympus, The Journal of Hellenic Studies, Volume 136. 8. Milos Mining Museum – A Summary of Milos’ Ancient History and the Exploitation of Its Mineral Wealth. மெலோஸின் இயற்கை வளங்கள், ஒப்சிடியன் மற்றும் தொன்மையான வணிக வரலாறு.
ஆய்வாளர் குறிப்பு இந்தத் தொடர் வரலாற்றுப் புனைகதை அல்ல. பண்டைய இலக்கியங்கள், வரலாற்றுப் பதிவுகள், தொல்லியல் தகவல்கள் மற்றும் நவீன ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட கதை சொல்லும் பாணியிலான வரலாற்றுக் கட்டுரை.
குறிப்பாக டயகோரஸின் இறைமறுப்பு, அவருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகள், மெலோஸ் அழிவுடனான அவரது தனிப்பட்ட தொடர்பு மற்றும் அவரது மரணம் ஆகியவை ஆதாரங்களின் வரம்புக்குள் மட்டுமே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
வரலாற்றில் உறுதிப்படுத்தப்படாத தகவல்கள் உறுதியான உண்மைகளாக முன்வைக்கப்படவில்லை.
(தொடரும்)
