ஞான நூல்கள் – 33 & 34

அத்தியாயம் 33: மனிதன் மரணத்தை வெல்ல முயன்ற முதல் காப்பியம் – கில்கமேஷ் காப்பியம்

உலக இலக்கிய வரலாற்றில் இன்று வரை கிடைத்துள்ள மிகப் பழமையான காப்பியமாக கில்கமேஷ் காப்பியம் கருதப்படுகிறது. இது வெறும் வீரக் கதையாக மட்டுமல்ல; மனிதன் தனது வாழ்வின் அர்த்தத்தைத் தேடிய தொடக்ககால இலக்கிய முயற்சிகளில் ஒன்றாகவும் மதிக்கப்படுகிறது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் மெசப்பொத்தேமியாவில் களிமண் பலகைகளில் ஆப்பு எழுத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட இந்தப் படைப்பு, இன்றும் மனித மனத்தின் அடிப்படை அச்சங்களையும் ஆசைகளையும் பிரதிபலிக்கிறது.

இந்தக் காப்பியத்தின் நாயகன் கில்கமேஷ். அவர் பண்டைய சுமேரிய நகரமான உருக்கின் அரசராக இருந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி, கில்கமேஷ் உண்மையில் வாழ்ந்த ஒரு அரசராக இருக்கக்கூடும். சுமேரிய அரசர் பட்டியலிலும் அவரது பெயர் இடம்பெறுகிறது. அவர் கி.மு. 2700 ஆம் ஆண்டைச் சுற்றி வாழ்ந்திருக்கலாம் என்று பல ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். எனினும், இன்று நமக்குக் கிடைத்துள்ள கில்கமேஷ் காப்பியம் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு தொகுக்கப்பட்ட இலக்கிய வடிவமாகும்.

இந்தக் காப்பியத்தின் பழமையான பகுதிகள் சுமேரிய மொழியில் தனித்தனிக் கதைகளாக இருந்தன. பின்னர் அவை அக்காதிய மொழியில் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு விரிவான காப்பியமாக உருவாக்கப்பட்டன. கி.மு. 12 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த “நிலையான பதிப்பு” என்ற வடிவமே இன்று உலகளவில் அதிகமாக ஆய்வு செய்யப்படுகிறது. இதன் தொகுப்பாளராக சின்-லெக்கி-உன்னின்னி என்ற எழுத்தாளர் இருந்திருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

காப்பியம் தொடங்கும் போது, கில்கமேஷ் வலிமைமிக்க அரசனாக இருந்தாலும், அகந்தை மிகுந்தவனாகக் காணப்படுகிறான். தனது அதிகாரத்தை மக்களின் நலனுக்காக அல்லாமல், தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்காகப் பயன்படுத்துகிறான். இதனால் மக்கள் பெரிதும் துன்புறுகின்றனர். அவர்களின் வேண்டுதலை ஏற்று, தெய்வங்கள் கில்கமேஷுக்கு இணையான வலிமை கொண்ட என்கிடு என்ற மனிதனை உருவாக்குவதோடு தொடங்குகிறது.

ஆரம்பத்தில் கில்கமேஷும் என்கிடுவும் எதிரிகளாகச் சந்திக்கிறார்கள். ஆனால் அந்த மோதல் விரைவில் ஆழமான நட்பாக மாறுகிறது. உலக இலக்கிய வரலாற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்ற நட்புகளில் இதுவும் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. இருவரும் இணைந்து பல சாகசங்களில் ஈடுபடுகிறார்கள். அசுரர்களை எதிர்த்துப் போராடுகிறார்கள். புகழைப் பெறுகிறார்கள். இந்தப் பயணத்தின் மூலம் கில்கமேஷின் குணநலனும் மாற்றமடையத் தொடங்குகிறது.

காப்பியத்தின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனை என்கிடுவின் மரணம். தனது உயிர் நண்பனை இழந்த கில்கமேஷ், முதன்முறையாக மரணத்தின் உண்மையை நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்கிறான். “என்கிடுவுக்கே மரணம் வந்துவிட்டால், ஒருநாள் நானும் இறக்க வேண்டியதுதானே?” என்ற கேள்வி அவனது மனதை ஆழமாக உலுக்குகிறது. அந்த நொடியில் இருந்து இந்த வீரக் காப்பியம் ஒரு ஆழமான தத்துவப் பயணமாக மாறுகிறது.

மரணத்தை வெல்ல வேண்டும் என்ற ஆவலுடன், கில்கமேஷ் பெருவெள்ளத்திலிருந்து உயிர் தப்பி அழியாத வாழ்வைப் பெற்ற உத்நபிஷ்திம் என்பவரைத் தேடிச் செல்கிறான். இந்தப் பயணத்தில் அவன் மலைகளையும், பாலைவனங்களையும், மரணக் கடலையும் கடக்கிறான். பல சோதனைகளை எதிர்கொள்கிறான். இறுதியில் உத்நபிஷ்திமைச் சந்திக்கிறான்.

உத்நபிஷ்திம் கூறும் பெருவெள்ளக் கதை உலக வரலாற்றில் மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. இந்தக் கதை பின்னர் எபிரேய வேதாகமத்தில் இடம்பெறும் நோவாவின் பெருவெள்ளக் கதையுடன் பல ஒற்றுமைகளைக் கொண்டிருப்பதை வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இதன் மூலம் பண்டைய மேற்கு ஆசிய நாகரிகங்களில் பொதுவான கதைகள் பரவியிருந்தன என்பதை அறிய முடிகிறது.

கில்கமேஷ் இறுதியில் மரணத்தை வெல்லும் ரகசியத்தை அறிய முடியவில்லை. இளமையை மீட்டுத்தரும் ஒரு அதிசயச் செடியைப் பெறுகிறான். ஆனால் அதை ஒரு பாம்பு எடுத்துச் செல்கிறது. முதலில் இது தோல்விபோல் தோன்றினாலும், காப்பியத்தின் உண்மையான செய்தி அங்கேயே வெளிப்படுகிறது. மனிதன் உடலால் அழியாதவனாக முடியாது. ஆனால் நல்ல செயல்கள், சிறந்த ஆட்சி மற்றும் உயர்ந்த படைப்புகள் மூலம் தனது பெயரை நிலைநிறுத்த முடியும்.

இந்த உணர்வுடன் கில்கமேஷ் மீண்டும் தனது நகரமான உருக்கிற்குத் திரும்புகிறான். அவன் இனி அகந்தை கொண்ட அரசன் அல்ல; மரணத்தின் உண்மையை உணர்ந்த, மக்களுக்காக வாழ வேண்டிய ஆட்சியாளனாக மாறியிருக்கிறான். இந்த மாற்றமே காப்பியத்தின் உண்மையான வெற்றியாகும்.

வரலாற்று நோக்கில், கில்கமேஷ் காப்பியம் மனித நாகரிகத்தின் மிக முக்கியமான இலக்கியச் சான்றுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஈராக் பகுதியில் நடைபெற்ற அகழாய்வுகளில் கண்டெடுக்கப்பட்ட களிமண் பலகைகள் இதனை மீண்டும் உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தின. குறிப்பாக பெருவெள்ளக் கதையை வாசித்து வெளியிட்டபோது, உலக வரலாற்று ஆய்வில் புதிய அத்தியாயம் தொடங்கியது.

உலகின் தொன்மையான ஞானநூல்களின் வரிசையில் கில்கமேஷ் காப்பியம் தனித்துவமான இடத்தைப் பெறுகிறது. அது மரணத்தை வெல்லும் மந்திரத்தை வழங்கவில்லை. ஆனால் மரணத்தை உணர்ந்த பிறகும் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையை எவ்வாறு வாழலாம் என்பதைச் சிந்திக்க வைக்கிறது. வீரம், நட்பு, இழப்பு, துக்கம், தேடல், ஞானம் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றிணைந்த இந்தக் காப்பியம், மனிதகுலத்தின் முதல் பெரிய தத்துவப் பயணமாக இன்றும் நிலைத்திருக்கிறது.

அத்தியாயம் 34: கில்கமேஷ் காப்பியமும் திருக்குறளும் – மரணத்தை வெல்ல முடியாது; ஆனால் புகழை வெல்ல முடியும்

உலகின் தொன்மையான இலக்கியங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, மெசப்பொத்தேமியாவின் கில்கமேஷ் காப்பியமும் தமிழின் திருக்குறளும் மிகவும் ஆழமான சிந்தனை ஒற்றுமைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. இவ்விரு படைப்புகளும் வெவ்வேறு மொழிகளிலும் வெவ்வேறு நாகரிகங்களிலும் தோன்றியிருந்தாலும், மனித வாழ்க்கையின் எல்லைகள், மரணத்தின் தவிர்க்க முடியாத தன்மை, நட்பின் மகத்துவம், நல்லாட்சியின் அவசியம், நிலையான புகழின் பொருள் ஆகியவற்றைப் பற்றி ஆழமாக ஆராய்கின்றன.

கில்கமேஷ் காப்பியத்தின் மையக் கேள்வி, “மனிதன் மரணத்தை வெல்ல முடியுமா?” என்பதாகும். தனது நண்பன் என்கிடுவின் மரணத்திற்குப் பிறகு, கில்கமேஷ் அழியாத வாழ்வைத் தேடி உலகின் எல்லைகள் வரை பயணம் செய்கிறான். இறுதியில் அவன் உணர்வது, மரணம் மனித வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத உண்மை என்பதே. உடல் அழிவை யாராலும் வெல்ல முடியாது.

திருக்குறளும் வாழ்க்கையின் நிலையாமையை ஏற்றுக்கொள்கிறது. செல்வம், இளமை, அதிகாரம், உடல் ஆகிய அனைத்தும் நிலையற்றவை என்பதை திருவள்ளுவர் பல அதிகாரங்களில் உணர்த்துகிறார். ஆனால் அவர் மரணத்தை வெல்வதற்கான வழியைத் தேடவில்லை. மாறாக, மரணத்திற்குப் பிறகும் நிலைத்திருக்கும் புகழைப் பெறும் வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார். அறத்தால் வாழ்ந்த வாழ்க்கையே அழியாத நினைவாக மாறும் என்பதே திருக்குறளின் செய்தி.

புகழைப் பற்றிய இரு நூல்களின் பார்வையில் ஒற்றுமையும் வேறுபாடும் காணப்படுகின்றன. கில்கமேஷ் ஆரம்பத்தில் வீரச் செயல்களின் மூலம் தனது பெயரை நிலைநிறுத்த விரும்புகிறான். அசுரர்களை வெல்வதும், சாகசங்களை நிகழ்த்துவதும், உலகம் தன்னை நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதுமே அவனது இலக்கு. ஆனால் பயணத்தின் முடிவில், நல்ல ஆட்சியும் மக்களுக்காகச் செய்த பணிகளுமே உண்மையான புகழை உருவாக்கும் என்பதை உணர்கிறான்.

திருக்குறளில் புகழ் என்பது வீரச் செயல்களின் விளைவு மட்டுமல்ல. ஈகை, நீதி, அன்பு, ஒழுக்கம், வாய்மை, இரக்கம் போன்ற பண்புகளின் இயல்பான பலன் புகழாகும். அறமற்ற புகழ் நிலைக்காது; அறத்துடன் வாழ்ந்தவனின் பெயரே தலைமுறைகளைத் தாண்டி வாழும் என்று திருவள்ளுவர் வலியுறுத்துகிறார்.

நட்பைப் பற்றிய சிந்தனையிலும் இந்த இரண்டு படைப்புகள் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் இணைகின்றன. கில்கமேஷ் காப்பியத்தில் என்கிடு ஒரு துணைவன் மட்டுமல்ல; கில்கமேஷின் குணத்தை மாற்றிய மனிதன். அதிகாரத்தின் அகந்தையில் இருந்த அரசனை மனிதநேயமுள்ள ஆட்சியாளனாக மாற்றிய சக்தி அந்த நட்புதான். என்கிடுவின் மரணமே கில்கமேஷின் ஞானப் பயணத்தைத் தொடங்குகிறது.

திருக்குறளில் நட்பு ஒரு தனி வாழ்க்கை நெறியாக விளக்கப்படுகிறது. உண்மையான நண்பன் தவறுகளை மறைப்பவன் அல்ல; திருத்துபவன். துன்பத்தில் துணை நிற்பவன். நன்மை செய்யத் தூண்டுபவன். கில்கமேஷ்–என்கிடு உறவும் திருவள்ளுவர் கூறும் உயர்ந்த நட்பின் இலக்கணங்களோடு பல இடங்களில் ஒத்திசைவைக் காட்டுகிறது.

நல்லாட்சியைப் பற்றிய கருத்துகளும் முக்கியமானவை. காப்பியத்தின் தொடக்கத்தில் கில்கமேஷ் கொடுங்கோல் ஆட்சியாளனாக இருக்கிறான். ஆனால் வாழ்க்கை அனுபவங்களும் இழப்புகளும் அவனை மாற்றுகின்றன. இறுதியில் தனது நகரத்தின் நலனே அரசனின் உண்மையான பெருமை என்பதை உணர்கிறான்.

திருக்குறள் அரசனின் கடமைகளை மிக விரிவாக விளக்குகிறது. நீதி, அமைச்சர்கள், பொருளாதாரம், பாதுகாப்பு, மக்களின் நலம், வரிவிதிப்பு, கல்வி, படை, தூது என்று அரசியல் நிர்வாகத்தின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் ஆராய்கிறது. கில்கமேஷின் வாழ்க்கை ஒரு அரசனின் மாற்றத்தைச் சொன்னால், திருக்குறள் ஒரு அரசன் எப்படியிருக்க வேண்டும் என்பதை முறையாக விளக்குகிறது.

மரணத்தைப் பற்றிய அணுகுமுறையிலும் வேறுபாடு உள்ளது. கில்கமேஷ் காப்பியம் மரணத்தின் பயத்திலிருந்து தொடங்குகிறது. அந்தப் பயணத்தின் முடிவில் மனித வாழ்க்கையின் வரம்புகளை ஏற்றுக்கொள்வதே ஞானம் என்ற முடிவுக்கு வருகிறது. இது அனுபவத்தின் வழியாக அடையும் உண்மை.

திருக்குறளில் மரண அச்சம் மையக் கருத்தாக இல்லை. மனிதன் வாழும் வரை அறத்தோடு வாழ்வதே முக்கியம். மரணம் இயற்கையின் விதி; அதனால் வாழ்க்கையின் கடமையை மறக்கக் கூடாது என்பதே திருவள்ளுவரின் அணுகுமுறை.

வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி, கில்கமேஷ் காப்பியமும் திருக்குறளும் ஒன்றை ஒன்று பாதித்ததாக எந்த ஆதாரமும் இல்லை. இருப்பினும், உலகின் இரண்டு தொன்மையான நாகரிகங்கள் மனித வாழ்க்கையின் மிக அடிப்படையான கேள்விகளைத் தனித்தனியாக ஆராய்ந்து, பல இடங்களில் ஒரே போன்ற முடிவுகளுக்கு வந்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

உலகின் தொன்மையான ஞான இலக்கியங்களில் இந்த இரண்டு படைப்புகளும் ஒரே உண்மையை வெவ்வேறு வழிகளில் எடுத்துரைக்கின்றன. மரணத்தை மனிதனால் வெல்ல முடியாது. ஆனால் மனிதன் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் தரத்தை அவன் தேர்ந்தெடுக்க முடியும். உடல் அழியும்; ஆனால் அறமும் நற்பெயரும் மனித நினைவில் நீடிக்கும்.

அதனால்தான் கில்கமேஷ் காப்பியமும் திருக்குறளும் காலத்தை வென்ற நூல்களாக விளங்குகின்றன. ஒன்று மரணத்தின் எல்லையை மனிதனுக்குக் காட்டுகிறது. மற்றொன்று அந்த எல்லைக்குள் அர்த்தமுள்ள, அறமுள்ள, நிலையான புகழைப் பெறும் வாழ்க்கையை எவ்வாறு வாழலாம் என்பதைக் கற்றுத்தருகிறது. இந்த இரண்டு செய்திகளும் இணையும் இடத்தில்தான் மனித நாகரிகத்தின் உயர்ந்த ஞானம் ஒளிர்கிறது.

(தொடரும்)