பாகோஸ் என்கிற நபும்சகன் – 13

பாகோஸின் வாழ்க்கையைச் சுற்றியுள்ள வரலாற்றுச் சர்ச்சைகள் – உண்மை, புராணம் மற்றும் தவறான அடையாளங்கள்

பாகோஸைப் பற்றிய ஆய்வில் வரலாற்றாசிரியர்கள் எதிர்கொள்ளும் மிகப் பெரிய சவால், அவரைப் பற்றிய ஆதாரங்கள் குறைவாக இருப்பது மட்டுமல்ல; ஒரே பெயரைக் கொண்ட வெவ்வேறு நபர்கள் பின்னாளில் ஒரே நபராகக் கலக்கப்பட்டிருப்பதுமாகும். இதன் விளைவாக, கல்வியியல் உலகிற்கு வெளியே பாகோஸைப் பற்றிய பல தவறான தகவல்கள் பரவியுள்ளன. இந்த அத்தியாயம் அவற்றை வரலாற்று ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஆராய்கிறது.

முதலாவது சர்ச்சை, ஆர்டாக்செர்க்சஸ் III-இன் அரசவையில் இருந்த பாகோஸும், பின்னர் அரசவையில் குறிப்பிடப்படும் பாகோஸும் ஒரே நபரா என்ற கேள்வியாகும். பண்டைய ஆதாரங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், இதற்கு உறுதியான ஆதாரம் எதுவும் இல்லை. மாறாக, காலவரிசை, அரசியல் சூழல் மற்றும் ஒவ்வொருவரைப் பற்றிய விவரங்கள் அவர்கள் வெவ்வேறு நபர்கள் என்பதை வலுவாகக் காட்டுகின்றன. இதை நவீன ஆய்வாளர்களும் பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.

இரண்டாவது சர்ச்சை, பாகோஸ் உண்மையில் ஆர்டாக்செர்க்சஸ் III மற்றும் ஆர்செஸைக் கொலை செய்தாரா என்பதாகும். இந்தக் குற்றச்சாட்டு முக்கியமாக டியோடோரஸ் சிகுலஸ் மற்றும் ஜஸ்டின் ஆகியோரின் நூல்களில் காணப்படுகிறது. ஆனால் இந்த இருவரும் சம்பவங்கள் நடைபெற்ற காலத்திற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு வாழ்ந்தவர்கள். மேலும், அவர்கள் பயன்படுத்திய முதன்மை ஆதாரங்கள் பெரும்பாலும் இன்று கிடைக்கவில்லை. எனவே, அவர்களது பதிவுகள் முக்கியமானவை என்றாலும், அவை நேரடி சமகால சாட்சியங்களாகக் கருதப்பட முடியாது.

மூன்றாவது சர்ச்சை, பாகோஸ் “பாரசீகப் பேரரசின் உண்மையான ஆட்சியாளர்” என்ற கருத்தாகும். பொதுவான வரலாற்று நூல்களிலும் இணையக் கட்டுரைகளிலும் இந்தக் கூற்று அடிக்கடி இடம்பெறுகிறது. ஆனால் இதை உறுதிப்படுத்தும் ஆதாரங்கள் இல்லை. கிடைக்கக்கூடிய பண்டைய பதிவுகள் அவர் மிகுந்த செல்வாக்கு கொண்ட அரண்மனை அதிகாரி என்பதைக் காட்டுகின்றன; பேரரசின் அனைத்து நிர்வாகத் தீர்மானங்களையும் அவர் ஒருவரே கட்டுப்படுத்தினார் என்று கூறுவதற்கு ஆதாரங்கள் போதுமானவை அல்ல.

நான்காவது சர்ச்சை, பாகோஸின் சமூக அடையாளத்தைச் சுற்றியது. கிரேக்க ஆசிரியர்கள் அவரை நபுஞ்சகர் (eunuch) என்று குறிப்பிடுகின்றனர். ஆனால் நவீன ஆய்வுகளில், இந்தச் சொல்லின் பொருள் குறித்து கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது. பண்டைய உலகில் “eunuch” என்ற சொல் சில நேரங்களில் உடலியல் நிலையை மட்டுமல்ல, அரசவையில் ஒரு குறிப்பிட்ட நிர்வாகப் பொறுப்பை வகித்தவர்களையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். எனவே, அந்தச் சொல்லின் பொருளை இன்றைய சமூக அல்லது பாலினக் கருத்துகளுடன் நேரடியாக ஒப்பிடுவது வரலாற்றியல் ரீதியாகச் சரியான அணுகுமுறை அல்ல.

ஐந்தாவது சர்ச்சை, பாகோஸின் மரணம் பற்றியது. டியோடோரஸின் பதிவின்படி, அவருக்காகத் தயாரிக்கப்பட்ட விஷத்தைப் பாகோஸே அருந்தும்படி கட்டளையிட்டார்; அதன் விளைவாக அவர் உயிரிழந்தார். இந்தச் சம்பவம் மிகவும் நாடகத்தன்மை வாய்ந்ததாக இருப்பதால், சில ஆய்வாளர்கள் இதை இலக்கிய வடிவமைப்பின் தாக்கமாகக் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், டேரியஸ் III ஆட்சி தொடங்கியவுடன் பாகோஸ் வரலாற்றுப் பதிவுகளில் இருந்து மறைந்துவிடுகிறார் என்பது உறுதியான உண்மை. எனவே, அவரது அரசியல் வாழ்க்கை அக்காலத்திலேயே முடிவடைந்தது என்பதில் பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் ஒத்த கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர்.

இந்தச் சர்ச்சைகள் அனைத்தும் ஒரு முக்கியமான வரலாற்றியல் உண்மையை நினைவூட்டுகின்றன. பண்டைய வரலாற்றை எழுதும்போது கிடைக்கக்கூடிய ஆதாரங்களின் வரம்பை ஏற்றுக்கொள்வது அவசியம். ஆதாரம் இல்லாத இடத்தில் கற்பனையை நிரப்புவது வரலாறு அல்ல; அதேபோல், கிடைத்த ஆதாரங்களை முழுமையாக நிராகரிப்பதும் சரியான ஆய்வுமுறை அல்ல.

பாகோஸின் வாழ்க்கை இந்தச் சமநிலையின் அவசியத்தை மிகத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. அவர் வாழ்ந்தார், அரசவையில் உயர்ந்தார், பேரரசின் வாரிசுரிமை அரசியலில் செல்வாக்கு செலுத்தினார் என்பதில் ஆதாரங்கள் உள்ளன. ஆனால் அவரது வாழ்க்கையைச் சுற்றியுள்ள பல நாடகமயமான நிகழ்வுகள் இலக்கிய அலங்காரங்களாலும் அரசியல் சார்புநிலைகளாலும் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

அதனால்தான், பாகோஸ் இன்று வரை வரலாற்றாசிரியர்களின் விவாதப் பொருளாகத் தொடர்கிறார். அவர் ஒரு புதிர் நிறைந்த வரலாற்று நபர். ஒவ்வொரு புதிய ஆய்வும் அவரது வாழ்க்கையைப் பற்றிய நமது புரிதலைச் செம்மைப்படுத்துகிறது; ஆனால் அவரைப் பற்றிய அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் இன்னும் இறுதியான பதில்களை வழங்கவில்லை.

முக்கிய ஆதாரங்கள்:

• Diodorus Siculus. Bibliotheca Historica, Books XVI–XVII.
• Justin. Epitome of Pompeius Trogus, Book X.
• Pierre Briant. From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire. Eisenbrauns, 2002.
• Maria Brosius. The Persians: An Introduction. Routledge, 2006.
• Amélie Kuhrt. The Persian Empire: A Corpus of Sources from the Achaemenid Period. Routledge, 2007

(தொடரும்)